"Anita,bana yaşadığın müddetçe bakmaya söz veriyor musun?"
Yanıt vermedi birkaç saniye.Saçları elimden kaydı.Gözlerimin siyah noktalarına baktı.Ve eminim ki,ne görmek istiyorsa orada,hepsini gördü o an."Evet."dedi fısıltıyla.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Neden insanlar bir türlü anlayamıyorlar hayattan hiçbir şey beklememeleri gerektiğini,diye düşündüm.Neden binlerce kitap,film,şarkı,şiir umudu tek hayat kaynağı olarak göstermiş,diye düşündüm...Ve neden bu kadar içi boş bir duyguya,acımasızca cezalar yağdırabilecek bir arzuya hayran kalınır,diye düşündüm...Hiçbir zaman ümit etmedim.Umutla tanışmadım.Eğer mutsuzluk,istediğini bulamamaktan,hayalini gerçekleştirememekten kaynaklanıyorsa sıradanlaşır.Sadece adı kalır.Güler geçerim sınavlarında başarılı olamadıkları için ağlayan gençlere,sevdikleri terk ettiği için intihar eden kadınlara.Kolay mı bu kadar tanımak mutsuzluğu hayatın karanlığında?En anlaşıldığı noktada başlar bilinmezleri hikayenin.Kolay mı hayat,daha zengin olamadığı için bir adamın ağlayacağı kadar.
Bir adam kendini bulduysa dünyada kaybedeceği hiçbir şey yoktur.Ve bir kez içindeki insaniyeti anladığında bütün insanlığı anlayacaktır.
"Fakat çiçeklerin bir tabutun üzerinde ne etkisi olabilir ki?"
Ama sen beni hiç tanımayan,bir su birikintisini yanından geçer gibi yanımdan geçip giden,bir taş parçasıymışım gibi üzerime basıp giden,hep giden ve sürekli giden ve beni sonsuza kadar bekleten sen,benim için kimsin sen?