Nezmin Şarlak
@nezmin
Şu anda okuduğu kitaplar
Ne istediğimi kendim de bilmiyordum. Hayattan korkuyordum, ondan kaçıyordum ve her şeye rağmen, yine de ondan bir şeyler ümit ediyordum.
Aslında bu hâlim, bir kayığa oturmuş, dalgalarla ve rüzgârla sürüklenen bir insanın hâline benziyordu. Bu durumdaki insan için çok önemli olan şu tek soruya; "Dümeni nereye kırmalı?" sorusuna cevap vermeksizin "Bu bizi bir yerlere götürüyor ya, gerisi önemli değil" diyen kimseler gibi olduğumun ayrımında değildim henüz.
Şimdi anlıyorum ki, her şey tam olarak tımarhanede olduğu gibi. Fakat o zamanlar bunu belirsiz bir şekilde seziyordum ve bütün deliler gibi, ben de benden başka herkesi deli sayıyordum.
Hırs, hükümetme, çıkarcılık, şehvet, kibir, hiddet, intikam hırsı, işte bütün bunlar toplum tarafından değer görüyordu.
Nə üçün o, həyatın bu çirkin, bu ürəkbulandırıcı səhnələrinə qarşı gözlərini yumur. Məgər başını yana çevirməklə bu fəlakətlərdən yaxa qurtarmaq mümkündür?
Sayfa 27
