nihal şahin

Ve kadın sık sık unutuyordu, Kendi bedeninin kumların evi olduğunu . Hep ufalanarak geldiğini ve ufalanmaya devam ettiğini.. Sürekli parmaklarının arasından dökülmekte olduğunu..
Reklam
Hayat kimseye özel olarak dostane yaklaşmaz.. Her şey geçip gider…
Sessizlik, küçük ve katı bir nesneye sıkıştırılabilseydi işte böyle hissettirirdi..
Çok büyük şeyler yapamasam bile küçük muazzam şeyler yapabilirim ..
Sayfa 202·Kitabı okudu
Cehennem , özlediğin insanların yokluğudur..
Reklam