Kaynayan Kazan Misali: İlişkilerdeki Bazı Taşmaların Sonu1000Kitap
Yakın çevre ilişkilerindeki tabiri caizse kazan kaynaması gibi gerilimler polisiye sahnelerinde kendilerine yer bulabilir mi? Nicholas Blake'in Kazan Kaynıyor isimli eseri bir fabrikada meydana gelen polisiye olayı ve ekseninde gelişen olayları ele almakta. Bu inceleme yazımda kitap içeriğine olabildiğince yüzeysel değineceğim (kitabın heyecanının kaçmaması için) ama yer yer spoiler bilgiler yer alabilir.
Olay kurgusu çok güçlüydü. Katilin son ana kadar anlaşılamaması, karakter sayısının dengesi kurguyu başarılı kılan unsurlardan bazılarıydı. Karakter seçiminde üst ve alt kesimlere yer verilmesi ve sadece bir olayla kalınmaması kurgudaki gücü iliklerime kadar hissettirdi. Bunlarla birlikte kurgudaki başarı; eseri okurkenki her anda heyecan, merak seviyemi iyi seviyede tuttu. Delillerin bulunması (yüzük parçası, cesetten çıkan yapay damak gibi), tam her şey bitti derken son anda patlak veren yeni olayların (pek bilgi vermeyen komşununda sonradan cinayete kurban gitmesi gibi) olması eserin temposunu zirvede yaşamamı sağladı. Bu hisleri en çok maktulum sanılandan farklı bir kişi olduğunun anlaşıldığı anda hissettim çünkü bu durum romanı okurken her şeyi tepetaklak etti, adeta bir milat gibi olduğu kanısındayım.
Bu kısımda yazara ayrı bir parantez açmak isterim. Polisiye eserlerde maktulun sanılandan farklı bir kişi çıkmasına pek rastlamadım şu ana kadar. Böyle bir kurgu benim çok hoşuma gitti. Ama aklıma acaba bir kısım okurlar “ya bu kadar sayfayı boşa mı okuduk” gibi düşünebilir ve bu doğrultuda eserden kopabilir mi? şeklinde bir risk belirdi. Yazar burada şahane bir iş çıkarmış bence çünkü benim bu kısımda kopmak yerine merakım katlandı. Eserin cevherinin burası olduğunu düşünmekteyim.
Şüphelilerin ve maktulün her tür sosyoekonomik düzeyden olan
Bazı Hisler Ölümcül Maskeler Takınabilir mi?1000Kitap
Haberlerde genellikle cinayetlere intihar süsü verildiğini okumuş/görmüşüzdür. Peki bunun tam tersi olabilir mi? İntihar, öfke ve intikam cinayet süsü takınabilir mi? Nicholas Blake'in Ölüm Sorunu isimli eseri bir noel yemeğinde meydana gelen polisiye olayları ele almakta. Bu inceleme yazımda kitap içeriğine olabildiğince yüzeysel değineceğim (kitabın heyecanının kaçmaması için) ama yer yer spoiler bilgiler yer alabilir.
Olay kurgusu çok güçlüydü. Katilin son ana kadar anlaşılamaması, karakter sayısının dengesi kurguyu başarılı kılan unsurlardan bazılarıydı. Karakterlerin üst, tabiri caizse -elit- kesimlerden olması ve sadece bir olayla devam etmemesi kurgudaki gücü iliklerime kadar hissettirdi. Bunlarla birlikte kurgudaki başarı; eseri okurkenki her anda heyecan, merak seviyemi iyi seviyede tuttu. Delillerin bulunması (karda ayak izi olan botun cesedin bulunmasından sonra olay mahalline koyulması, cinayet silahı olarak ceviz kullanımı gibi), tam her şey bitti derken son anda patlak veren yeni olayların olması heyecan, gerilim, tutku, merak gibi duyguları zirvede yaşamamı sağladı. Bu hisleri en çok ilk maktulün geçmişi ile ilgili bilgilerin ortaya çıktığı kısımlarda hissettim çünkü bu bilgiler hem cinayetin çözümü için önemliydi hem de kimsenin maktulün geçmişi hakkında hiçbir şey bilmemesinden dolayı ilgi çekiciydi.
Şüphelilerin ve maktulün sosyoekonomik düzeyi yüksek olan insanlardan seçilmesini beğendim. Genellikle polisiye yapıtlarda bu denli yüksek sayıda sosyoekonomik düzeyi yüksek kişiler tercih edilmez. Bu seçim hem hoş bir farklılık olmuş hem de “suç” olgusunun zaman-mekan-inanç-cinsiyet-sosyal sınıf fark etmeksizin ortaya çıkabilen bir kavram olduğunu vurgular nitelikte buldum.
Cinayet silahı olarak cevizin kullanımı çok ilginçti. Bu unsur
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Lanetli eleştiri
Evelina desen tam anlamıyla kötü bir kadın. Yani uyuşturucu, ve birçok yasadışı işlerde parmağı var. Nicholas ise her kadını elde edebileceğini, yatağa atabileceğini sanan egoist, ukala ve yavşak bir adam.
Ben bu kitabı okurken en çok duygusal tarafına kapıldım çünkü bazı yerlerde gerçekten insanın içine işleyen bir havası vardı. Özellikle karakterlerin yaşadığı kırgınlıklar bana gerçek geldi. Ama bazı bölümlerde olayların fazla hızlı geliştiğini düşündüm biraz daha derin anlatılabilirdi. Yine de dili çok akıcı olduğu için kitabı elimden bırakmadan okudum. Bazı sahneler bana klişe geldi ama duyguyu vermeyi başardığını düşünüyorum. Kitabın sonunda hem hüzün hem de umut hissi kaldı bende. Genel olarak kusurları olsa da bence duygusal kitap sevenlerin sevebileceği bir roman olmuş.
Yazar 1950 lerin başında kitabı yazmaya başlıyor. Bas karakter Nicholas gibi kitabın taslakları da yönü de sürekli değişiyor. Bir yanı yazmaya devam etse de bir yani başarısızlıkla sonuçlanacak bir gelecek öngörüyor. 1963 yılında Koleksiyoncu eserinin basarisi üzerini bu kitabını 1964 de yeniden eline alıp bütün taslakları birleştirerek olusturuyor. Büyücü kitabı ilk kez 1966 da basılmış, yazar kitabın son sözünde bahsettigi değişiklikleri yaptığı ikinci basim ise 1977.
Kütüphaneden aldım, süreyi üç kere uzattım. 686 sayfa oku oku bitmiyor, tuğla gibi kitap.
Ne anlatıyor dersiniz sürekli git geller ile oyun mu gerçek mi, doğru mu yalan mı, var mı yok mu diyerek okuduğum, baş karakter Nicholas'ın vurdumduymazligina kızdığım bir kitap. Hadi bırakmayayım nereye bağlayacak buradan diye ümitle sayfaları çevirdim.
Mutlaka okunması gerekenler listesinde mi hayır , okumayı çok sevenler ileride listesine alabilir ama hayatta daha öncelikli okunması gereken bir çok kitap var, psikolojiye ilgi duyanlar için merak uyandıracaktir.
Kitap birden bitti gibi geliyor ama düşününce sonu yok gibi. Sürekli ne yalan ne gerçek bilmeden sürülen bir hayat gibi kitap devam edip gidecek gibi geliyor. Ve her ölüm gibi aniden bitiveriyor.
Yazarin shakespeare hayranlığı çok yüksek. Her eserinde izler görüyoruz. Özellikle bu kitaba başlamadan önce shakespeare külliyatina hakim olmak gerek, ayrıca yeterli seviyede mitoloji bilgisi de gerekiyor.
Körü Körüne Bağlılığın Zehiri1000Kitap
Bir insanın doğruluğuna körü körüne inandığı fikirler, onu geri dönülmez sonuçlara sürükleyebilir mi? Nicholas Blake'in Kanıt Sorunu isimli eseri bir okulda vuku bulan polisiye olayları ele almakta. Bu inceleme yazımda kitap içeriğine olabildiğince yüzeysel değineceğim (kitabın heyecanının kaçmaması için) ama yer yer spoiler bilgiler yer alabilir.
Olay kurgusu çok güçlüydü. Katilin son ana kadar anlaşılamaması, karakter sayısının dengesi kurguyu başarılı kılan unsurlardan bazılarıydı. Bu öğeler eserin her aşamada heyecan, merak seviyemi iyi seviyede koruyabilmesini sağladı. Delillerin bulunması (katilin defteri gibi), deliller ışığındaki minik canlandırma deneyleri ve son kısımda katilin ortaya çıkarılması heyecan, gerilim, tutku, merak gibi duyguları zirvede yaşamamı sağladı. Hem ikinci bir cinayet hem de okulun en tepesindeki kişi olması nedeniyle müdürün ölümü eserde en çok şaşırdığım ve az önce bahsettiğim duyguları hissettiğim andı.
Cinayet işlenmesine ek olarak Müdürün karısı ile okul öğretmenlerinden biri olan Michael Evans'ın yasak aşk yaşaması ise insan varlığının karanlık/kötü yönlerini gözler önüne sermekteydi.
Romandaki karakter sayısı kurguyla dengeliydi. Eserde gündelik sade bir dil kullanılmıştı. Kanıt bulmadaki titiz yaklaşım ve kanıt bulmadaki yer yer zorluklar nedeniyle başlık seçimi yerinde olmuş. Bölümler ortalama 15-20 sayfa. Bu unsur okurun her bölümde kesintisiz, keyifli ve tam kararında bir okuma deneyimi sunmuştu.
Kitap kapağında ormanı andıran ağaçlar yer almakta. Bununla birlikte kırmızı renk resimde hakim. Cinayetler yatılı okulun bahçe ve ormanlık kısmında işlendiği için bu seçimi mantıklı buldum. Cinayet, kan, öfke gibi öğeleri temsil etmesi sebebiyle resimdeki kırmızı temasını da akla uygun buldum. Kapakta herhangi bir sorun