“O kurtuldu,bende özgürüm,”dedi.sonra gizleyemediği acı, suçlayıcı bir sesle “kendimi iyi hissetmem gerek ,ama bu savaşta beni ölümle öyle uzun zaman bıraktınız ki,artık yalnızca ölümü hissediyorum,yalnızca ölümü görüyorum;kendimde ölmüş gibiyim,dedi
Daha iyiyim.Ama tüm umutlarımı yitirmiş olarak yalnızlığa ya da beni hiç sevmemiş ve hiç sevmeyecek olan kimseler arasında yaşamaya yazgılı olduğum sürece,neşemi nasıl bulur,nasıl iyi olurum?