Nida Sıdar
@nidaskywalker
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
En hızlı giden, yalnız gidendir.
“He travels the fastest who travels the alone” kipling
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bilgi bana bir harita odası gibi geliyor. Kütüphaneye her gidişimde bunu düşünür, etkilenirim. Öğretmenlerin rolü, çocuklara harita odasının içinde ne olduğunu sistemli biçimde öğretmek. Öğretmen harita odasındaki rehberdir hepsi o. O bilgiler onların kafalarının içinde değil. İcat eden, yaratan onlar değil. Her şey o harita odasında. Öğretmenler harita odasından nasıl yararlanacaklarını bilir. Onların işi, normalde orada kaybolabilecek kişilere yol göstermektir. Halbuki ben kolay kaybolmam. Yön bulma yeteneğim kuvvetlidir.
Büyük yazarların, usta şairlerin yaptığı da aynen buydu işte. Onların birer dev haline gelmelerinin nedeni de aynı şeydi. Düşündüklerini, hissettiklerini ve gördüklerini nasıl ifade edebileceklerini biliyorlardı.
Öncelikle çevirmene çok teşekkür ediyorum kitabı muhteşem bi şekilde bize sunduğu için. Bu kitabı bitirmeyi hiç istemedim. Martin Eden... o kadar kendime benzettim ki bu karakteri. Hiç kimse ona inanmamasına rağmen nasıl da kendine inanarak çalıştı. Nasıl da pes etmedi... Bir aşka tutundu ve aslında bu aşk onun gelişmesine yardımcı oldu. Kitabı asla fakir genç zengin kız olarak yorumlamayın. Çünkü vermek istediği mesaj farklı. Martin Eden yoksul bir genç hayata erken atılmış, vücudu gelişmiş sağlıklı bir genç. Beyni bomboştu başta. Okulu yarım bırakmış, her şeyden habersiz... Daha sonra Ruth isimli bir kıza aşık olur. Onu o kadar sever ki onu haketmek için kendini geliştirmeye, onun gibi burjuva olma yolunda ilerler. Çok kitap okur. Okula gitmeyi reddedip evde kendi kendine öğrenebileceğini idddia eder. Ve öğrenir de. muhteşem bir başarı öyküsü. Kitapta Martin Eden bireyselliği savunan bir karakterdir fakat sonunda okuduğum açıklamada yazar bunu şöyle ifade ediyor; ben sosyalistim, Martin Eden bireyselciliği savunuyor. Fakat sonunda intihar ederek aslında topluma karşı yenik düştüğünü, toplumun beklediği gibi olmadığını görünce bireyselciliği öldürmüş oluyor aslında.bunu eleştirmenler bile fark edememiş arkadaşlar. O kadar şaşırdım ki muhteşem bir kurgu gerçekten. En sevdiğim romanlar arasında yer aldı. Diğer kitaplarını da okumayı dört gözle bekliyorum.
