İnsana dair o ilk hayal kırıklığıyla beraber, yerine yenileri eklendi. Üst üste eklenerek dağ gibi olan o hayal kırıklığı tepesinin üzerine çıkıp, görünmeyeceği bir mevziye iliştirip kendini, hep dışarıdan izledi sonra dünyayı. Akabinde büyümenin o tatsız şarkısı başladı.