Seda Nida Demir
@nidasseda
Kavaklar ve Kökler Kadar - Kelebeğin Ayak Sesleri Kitaplarının Yazarı
-2022 Ece Ayhan Uluslararası Öykü Ödülü (Merhaba Dünya)-
Kadın olmak.
Kadın olmanın tüm zorluklarına rağmen bu dünyada başı dik ve gülümseyerek geçmiş, geçmekte olan tüm Suzan’lara; bu hayattan hoyrat ellerce koparılmış tüm kadınların anısına ithafen…
Hermann Hesse’den bir paragrafla başlıyor eser, “Tek başına duran ağaçlara daha da hayranım. Yalnız insanlar gibidir onlar. Şu ya da bu zaaftan ötürü sıvışıp giden münzeviler gibi değil, yalnızlaşmış büyük insanlar gibi, Beethoven ve Nietzsche gibi…” Kapadım sayfayı, yaslandım arkama, düşündüm. Mutlu olmanın temel prensibi de bu değil miydi? Tek başına ayakta durabilmek… Hele coğrafyanın keder olduğu bu topraklarda kadınsan… Hele yalnız kalmış, bırakılmış, ölmeden evvel ölüme terk edilmişsen…
Kadın…
“İklimine uygun bir toprak bulamamanın hüznünde hep goncaya durmuş fakat çiçek açamamış kaç kadın vardı şu dünyada, kim bilir?”
Tarık Tufan’ın dediği gibi, “Hüznünü kendi dilinde yaşayan varlık.” “Bir kadın görünüşte nazik, hatta sinik olabilir, ama içten içe kanamaktadır,” der 
Kurtlarla Koşan Kadınlar’da, daha hüzünlü bakıyor 
Ayfer Tunç, “Birçok kadın hayatlarının tek çiçeğini istenirken aldılar, onları da doya doya koklayamadan misafir odasındaki vazoya koymak zorunda kaldılar.” Aslında çiçek istemiyordu kadınlar, pahalı hediyeler vesaire doldurmuyordu yüreklerindeki boşluğu; yalnızca anlamak ve anlaşılmak, basit de olsa birlikte bir şeyler yapabilmek. Oysa dört duvar arası bir yalnızlık kalıyordu onlara, o da hala hayattalarsa… “Kadın ölür hiç bırakılmadığı kalabalıklardan.” 
Ülkü Tamer
“Daima sessizce söylemeye özen gösterirdi şarkıları, kimse duymasın diye. Sanki mutlu olmak suçmuş gibi.”
Gülüşün bile batarken başkalarına,
Azıcık güzel görüneyim diye giydiğin elbise erkeklerden önce kadınlar tarafından linçlenirken,
Yürüyüşe çıktığında dahi saat sorgulanırken, nasıl suç olmazdı mutluluk değil mi? Öyle
Hermann Hesse’den bir paragrafla başlıyor eser, “Tek başına duran ağaçlara daha da hayranım. Yalnız insanlar gibidir onlar. Şu ya da bu zaaftan ötürü sıvışıp giden münzeviler gibi değil, yalnızlaşmış büyük insanlar gibi, Beethoven ve Nietzsche gibi…” Kapadım sayfayı, yaslandım arkama, düşündüm. Mutlu olmanın temel prensibi de bu değil miydi? Tek başına ayakta durabilmek… Hele coğrafyanın keder olduğu bu topraklarda kadınsan… Hele yalnız kalmış, bırakılmış, ölmeden evvel ölüme terk edilmişsen…
Kadın…
“İklimine uygun bir toprak bulamamanın hüznünde hep goncaya durmuş fakat çiçek açamamış kaç kadın vardı şu dünyada, kim bilir?”
Tarık Tufan’ın dediği gibi, “Hüznünü kendi dilinde yaşayan varlık.” “Bir kadın görünüşte nazik, hatta sinik olabilir, ama içten içe kanamaktadır,” der Kurtlarla Koşan Kadınlar’da, daha hüzünlü bakıyor Ayfer Tunç, “Birçok kadın hayatlarının tek çiçeğini istenirken aldılar, onları da doya doya koklayamadan misafir odasındaki vazoya koymak zorunda kaldılar.” Aslında çiçek istemiyordu kadınlar, pahalı hediyeler vesaire doldurmuyordu yüreklerindeki boşluğu; yalnızca anlamak ve anlaşılmak, basit de olsa birlikte bir şeyler yapabilmek. Oysa dört duvar arası bir yalnızlık kalıyordu onlara, o da hala hayattalarsa… “Kadın ölür hiç bırakılmadığı kalabalıklardan.” Ülkü Tamer
“Daima sessizce söylemeye özen gösterirdi şarkıları, kimse duymasın diye. Sanki mutlu olmak suçmuş gibi.”
Gülüşün bile batarken başkalarına,
Azıcık güzel görüneyim diye giydiğin elbise erkeklerden önce kadınlar tarafından linçlenirken,
Yürüyüşe çıktığında dahi saat sorgulanırken, nasıl suç olmazdı mutluluk değil mi? ÖyleMikail Balcı isimli okura yanıt verildi
Seda Nida Demir
Çok teşekkür ederim; emeğinize, kıymet verip okumanıza, harika pasaj ve alıntılarla çiçeklendirdiğiniz incelemenize🌸✨ şifa olsun dilerim… 🌸👏🏻
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Bir mısra için insan kuşların nasıl uçtuğunu hissetmelidir." 
Yalnızız
YalnızızSeda Nida Demir isimli okura yanıt verildi
Seda Nida Demir
Mikail Balcı Türkçe’nin hakkını verir, ilmek ilmek dokur metnini çünkü, başkadır :)"Bir mısra için insan kuşların nasıl uçtuğunu hissetmelidir." Yalnızız
YalnızızSeda Nida Demir
En sevdiğim en hayranlık duyduğum yazardır Peyami Safa. Her kitabı başka güzel ve bu kitabı da öyle. İyi okumalar olsun :)
Okumadan Shakespeare okumayın! /777. İnceleme...
Mikail Balcı evet, şu an zamanı değil ama ilerleyen süreçte çok severek okuyacağımdan eminim
Bitti!
Uykusuz bir gecenin sabahında yazıyorum şimdi.
Önce kitabı, ardından filmi...
Beş yüz yıllık acının yükü var ruhumda.
Beş yüz yıl acı çeksem içim bu kadar acımazdı belki...
William Shakespeare okumayın demiştim bir yazımda, - 
Hamlet - #157244403 Shakespeare okumak ruhta ve bedende telafisi olmayan hasarlar bırakıyor! Bu kitabı okuyunca daha iyi anladım nedenini, "Büyük acılar yaşayan insanlar ancak büyük eserler bırakabilirmiş geriye. Sanat için yetenek değil, büyük kayıplar vermek gerekirmiş." Ölmeseymiş Hamnet, olmazmış Hamlet! "Her yaşayan ölür, sonsuzluk hepimizin sonu."
"İçindeki yaşam sevincini bu daracık evde yaşamak mı öldürüyor?"
Böyle başlamamalısın!
Bu bir Shakespeare kitabı değil...
Hayır hayır! Shakespeare'in oğlu Hamnet'in ölümünü anlatan bir kitap da değil!
Bu bir Agnes kitabı! Agnes Hathaway...
Vahşi, doğayla iç içe, sezgileri güçlü, kadınların yırtıcı gücünün temsili Agnes. Kurtlarla Koşan Kadınlar kitabındaki kadının emsali, #296633659 kitaba göreyse kimi zaman cadı, farklı bir kadın... Onlar gibi olmazsan farklı olmakla yargılar seni toplum! Ve hatta en yakınındakiler, ailen!
"Kadınlar yirmili yaşlarına gelmeden önce bin kez ölmüşlerdir. Şu ya da bu yöne gitmişler ve engellenmişlerdir. Engellenmiş umutları ve düşleri de vardır. Aksini söyleyen biri, hâlâ uykudadır."
Bir kadının ne kadar güçlü sezgileri varsa öyle seziyor olacakları Agnes,
Bir kadının ne kadar şifalıysa elleri, o kadar şifalı...
Hayvanlar ve otlar insanlardan daha çok yer tutuyor hayatında.
Yaralı...
Ve yaralı Shakespeare!
İnsanları birbirine bağlayan yaralarının benzerliğidir belki de! Yarası yarasına denk düşeni sever insan!
- Sana aşık olmamın en büyük nedeni bu.
+Havada uyuyamayışım mı?
- Hayır. Dünyayı herkesten farklı
William Shakespeare okumayın demiştim bir yazımda, - Hamlet - #157244403 Shakespeare okumak ruhta ve bedende telafisi olmayan hasarlar bırakıyor! Bu kitabı okuyunca daha iyi anladım nedenini, "Büyük acılar yaşayan insanlar ancak büyük eserler bırakabilirmiş geriye. Sanat için yetenek değil, büyük kayıplar vermek gerekirmiş." Ölmeseymiş Hamnet, olmazmış Hamlet! "Her yaşayan ölür, sonsuzluk hepimizin sonu."
"İçindeki yaşam sevincini bu daracık evde yaşamak mı öldürüyor?"
Böyle başlamamalısın!
Bu bir Shakespeare kitabı değil...
Hayır hayır! Shakespeare'in oğlu Hamnet'in ölümünü anlatan bir kitap da değil!
Bu bir Agnes kitabı! Agnes Hathaway...
Vahşi, doğayla iç içe, sezgileri güçlü, kadınların yırtıcı gücünün temsili Agnes. Kurtlarla Koşan Kadınlar kitabındaki kadının emsali, #296633659 kitaba göreyse kimi zaman cadı, farklı bir kadın... Onlar gibi olmazsan farklı olmakla yargılar seni toplum! Ve hatta en yakınındakiler, ailen!
"Kadınlar yirmili yaşlarına gelmeden önce bin kez ölmüşlerdir. Şu ya da bu yöne gitmişler ve engellenmişlerdir. Engellenmiş umutları ve düşleri de vardır. Aksini söyleyen biri, hâlâ uykudadır."
Bir kadının ne kadar güçlü sezgileri varsa öyle seziyor olacakları Agnes,
Bir kadının ne kadar şifalıysa elleri, o kadar şifalı...
Hayvanlar ve otlar insanlardan daha çok yer tutuyor hayatında.
Yaralı...
Ve yaralı Shakespeare!
İnsanları birbirine bağlayan yaralarının benzerliğidir belki de! Yarası yarasına denk düşeni sever insan!
- Sana aşık olmamın en büyük nedeni bu.
+Havada uyuyamayışım mı?
- Hayır. Dünyayı herkesten farklıSeda Nida Demir isimli okura yanıt verildi
Seda Nida Demir
Mikail Balcı evet, şu an zamanı değil ama ilerleyen süreçte çok severek okuyacağımdan eminimOkumadan Shakespeare okumayın! /777. İnceleme...
Bitti!
Uykusuz bir gecenin sabahında yazıyorum şimdi.
Önce kitabı, ardından filmi...
Beş yüz yıllık acının yükü var ruhumda.
Beş yüz yıl acı çeksem içim bu kadar acımazdı belki...
William Shakespeare okumayın demiştim bir yazımda, - Hamlet - #157244403 Shakespeare okumak ruhta ve bedende telafisi olmayan hasarlar bırakıyor! Bu kitabı okuyunca daha iyi anladım nedenini, "Büyük acılar yaşayan insanlar ancak büyük eserler bırakabilirmiş geriye. Sanat için yetenek değil, büyük kayıplar vermek gerekirmiş." Ölmeseymiş Hamnet, olmazmış Hamlet! "Her yaşayan ölür, sonsuzluk hepimizin sonu."
"İçindeki yaşam sevincini bu daracık evde yaşamak mı öldürüyor?"
Böyle başlamamalısın!
Bu bir Shakespeare kitabı değil...
Hayır hayır! Shakespeare'in oğlu Hamnet'in ölümünü anlatan bir kitap da değil!
Bu bir Agnes kitabı! Agnes Hathaway...
Vahşi, doğayla iç içe, sezgileri güçlü, kadınların yırtıcı gücünün temsili Agnes. Kurtlarla Koşan Kadınlar kitabındaki kadının emsali, #296633659 kitaba göreyse kimi zaman cadı, farklı bir kadın... Onlar gibi olmazsan farklı olmakla yargılar seni toplum! Ve hatta en yakınındakiler, ailen!
"Kadınlar yirmili yaşlarına gelmeden önce bin kez ölmüşlerdir. Şu ya da bu yöne gitmişler ve engellenmişlerdir. Engellenmiş umutları ve düşleri de vardır. Aksini söyleyen biri, hâlâ uykudadır."
Bir kadının ne kadar güçlü sezgileri varsa öyle seziyor olacakları Agnes,
Bir kadının ne kadar şifalıysa elleri, o kadar şifalı...
Hayvanlar ve otlar insanlardan daha çok yer tutuyor hayatında.
Yaralı...
Ve yaralı Shakespeare!
İnsanları birbirine bağlayan yaralarının benzerliğidir belki de! Yarası yarasına denk düşeni sever insan!
- Sana aşık olmamın en büyük nedeni bu.
+Havada uyuyamayışım mı?
- Hayır. Dünyayı herkesten farklı
William Shakespeare okumayın demiştim bir yazımda, - Hamlet - #157244403 Shakespeare okumak ruhta ve bedende telafisi olmayan hasarlar bırakıyor! Bu kitabı okuyunca daha iyi anladım nedenini, "Büyük acılar yaşayan insanlar ancak büyük eserler bırakabilirmiş geriye. Sanat için yetenek değil, büyük kayıplar vermek gerekirmiş." Ölmeseymiş Hamnet, olmazmış Hamlet! "Her yaşayan ölür, sonsuzluk hepimizin sonu."
"İçindeki yaşam sevincini bu daracık evde yaşamak mı öldürüyor?"
Böyle başlamamalısın!
Bu bir Shakespeare kitabı değil...
Hayır hayır! Shakespeare'in oğlu Hamnet'in ölümünü anlatan bir kitap da değil!
Bu bir Agnes kitabı! Agnes Hathaway...
Vahşi, doğayla iç içe, sezgileri güçlü, kadınların yırtıcı gücünün temsili Agnes. Kurtlarla Koşan Kadınlar kitabındaki kadının emsali, #296633659 kitaba göreyse kimi zaman cadı, farklı bir kadın... Onlar gibi olmazsan farklı olmakla yargılar seni toplum! Ve hatta en yakınındakiler, ailen!
"Kadınlar yirmili yaşlarına gelmeden önce bin kez ölmüşlerdir. Şu ya da bu yöne gitmişler ve engellenmişlerdir. Engellenmiş umutları ve düşleri de vardır. Aksini söyleyen biri, hâlâ uykudadır."
Bir kadının ne kadar güçlü sezgileri varsa öyle seziyor olacakları Agnes,
Bir kadının ne kadar şifalıysa elleri, o kadar şifalı...
Hayvanlar ve otlar insanlardan daha çok yer tutuyor hayatında.
Yaralı...
Ve yaralı Shakespeare!
İnsanları birbirine bağlayan yaralarının benzerliğidir belki de! Yarası yarasına denk düşeni sever insan!
- Sana aşık olmamın en büyük nedeni bu.
+Havada uyuyamayışım mı?
- Hayır. Dünyayı herkesten farklıSeda Nida Demir
Harika bir anlatım ve inceleme, emeğinize sağlık🌸 kitabı çok merak etmekle beraber, tetikleyici unsurlar ve duygusal yoğunluk olarak şimdiki dönemime uygun olmadığını düşündüğüm için seneler sonra başlama kararını verdiğim bir kitap. Karakterlerle ve olaylarla bazen çok fazla bağ kurabildiğim, empati geliştirebildiğim için bu tarz kitaplar bazen ağır gelebiliyor eh özellikle bir de anneyseniz bu konuda bir okuma yapmak çok yıpratıcı olabiliyor🥲