Hayatta kalmaya, kabul edilmiş hissetmeye, hiç sahip olmadığımız şekillerde sevgiyi güvence altına almaya çalışmakla o kadar meşgulüz ki hayatın her alanında gelişmek ve yaratıcı olmak zor.
İnsanı her bir tarafından sıkan, sanki toprağı kanımızla ıslatacakmışçasına bizi paramparça ederek tozumuzu avuç avuç oraya buraya boşaltan bu dünya. Biz ne yaptık? Ruhumuz neden çürüdü bizim?