Herkese merhaba!!!
Geçtiğimiz yıl okuyup kitaptaki bazı bölümler yüzünden Yahudi zihniyeti ile yazılmış diye kenara attığım kitaba bir şans daha verdim; iyi ki verdim. (1 haftada okudum bu arada 275 gün değil)
19. yüzyıl Viyana’sında henüz 2 kitabı yayınlanmış son derece hasta ve fakir olan friedich Nietzsche nin yolu dönemin önde gelen sanatçı ve düşünürlerinin tedavi olduğu zengin ve entelektüel bir doktor olan Josef Breuer ile kesişir. Hikaye Nietzsche’nin arkadaşı (pisagordaki hipotenüs) Lou Salome’nin Breuer’a Nietzsche’nin hastalığını yalnızca onun iyileştirebileceği fikri ile buluşup konuşmaları ile başlar. Her hastanın hikayesinin biricik olduğu fikrinde olan Breuer Nietzsche’yi kabul eder fakat Nietzsche tedaviyi kabul etmek istemediği gibi hasta olduğunu da kabullenmez. Zorlu süreçler, konuşma terapileri, psikolojik destekler ile hasta doktoruna doktor olur bu süreçten ikisi de teselli bulur bu konuşma terapileri ya da Breuer’un deyimiyle baca temizliği Breuer’un ahlaksızlığı ve şeytani yönüyle yüzleşmesini sağlamış ve her iki tarafa da destek olmuştur. Gelişmeleri henüz 26 yaşındaki genç arkadaşı Sigmund Freud ile paylaşır birçok bölümde de bu konuşmalara yer verilir. 5 çocuk babası, zengin ve saygın bir aileden gelen Mathilde’nin kocası olan Josef Breuer; konuşma terapileri ve hipnoz yöntemi ile saplantılı olduğu Bertha ile yollarını ayırır. Nietzsche’nin de uğradığı üç ihanetten psikolojik desteği alması sağlanır.
Bizlerin payına da hayata dair derin sorgulamalar ve kendimizle yüzleşme fırsatı düşer.
Okuyacak olanlara keyifli ve sabırlı okumalar dilerim.
Günübirlik Hayatlar| Irvın D. Yalom·208 syf.·İnceleme
8/10
2026 139. kitabı
Günübirlik Hayatlar kitabı 10 psikoterapi öyküsü ile oluşuyor . Spoiler içerir !
Bu öyküler başlıca :
•Hastamız olan Paul; tez danışmanı olan Profesör Claude Muller ile olan yazışmalarını okumasını isteyerek karşısındaki insanın kendisine önem verdiğini duymak istiyor .
•Hastamız olan Charles; arkadaşının intihar etmesi üzerine hayatını sorguluyor ve hiçbir şeyin gerçek olmadığına, kendi gerçekliğimizi kendimizin yarattığını düşünüyor ve tüm konuşmalarının sonunda bu gerçeklik algısı değişiyor .
•Hastamız olan Natasha; eski sevgilisi olan Sergey’i bir müzede tekrardan hatırlayarak terapistimizin yanına geliyor . Gerçek hayatın tam o anda içerisinde yaşadığını fark ediyor.
•Hastamız olan Alvin Cross; kardeşi Jason’un abisini arayıp akciğer kanseri olduğunu ve röntgenlerime bakabilir misin diye sorması üzerine ,kardeşinin son evrede ve yapılabilecek bir şey olmadığını fark etmesiyle kendi mesleğini artık yapmak istememesini anlatıyor .
•Hastamız olan Rick Evans; eşinin ölümü üzerine huzurevine yerleşerek hayatının spontane bir hale gelmesinden yakınıyor , aslında yakınmasının temel nedeni eşini kaybettiği için kendisinin de ölüm gerçekliği ile yüz yüze kalması.
•Hastamız olan Hemşire Justine Casey; eşinden ayrılması, oğlunun uyuşturucu bağımlısı olması üzerine terapistimizin yanına geliyor . Kendisinin kötü bir anne ve kötü bir hemşire olduğunu düşünüyor fakat tüm konuşmalardan sonra kendisinin iyi yanlarıyla tanışarak bu algısını değiştiriyor.
•Hastamız olan Sally; yazar olmak istiyor , 18 yaşında yazdığı öykü ile ödül bile alıyor fakat hiçbir zaman kendisinden tatmin olmayarak yazdığı şeylerin hiçbirini paylaşmıyor . 42 yıl boyunca yazıyor ve tüm yazdıklarını saklıyor. Yazma dürtüsünü kaybettiği zaman terapistimizin yanına geliyor ve tüm konuşmaların sonunda yazar
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Nietzsche'nin o meşhur dağ zirvesinden seslendiği Böyle Buyurdu Zerdüşt, okuma deneyimimi bambaşka bir boyuta taşıyan, adeta her sayfasında zihnimde yeni şimşekler çaktıran sarsıcı bir başyapıt oldu. Kitabı bitirdiğim an hissettiğim ilk şey, sadece bir metni okumuş olmak değil, bir zihin fırtınasının tam ortasından sağ çıkmış olma duygusuydu; zira bu eser, insanı kendi sınırlarını aşmaya davet eden devasa bir düşünsel serüven. Her sayfada altını çizmekten yorulduğum, her paragrafında durup üzerine günlerce düşünebileceğim o kadar çok aforizma vardı ki, kitabı başucumdan ayırmam mümkün değil. Belki de edebiyatın sunduğu en büyük lüks, bir cümleyi tekrar tekrar okuyup her seferinde farklı bir katman keşfetmektir; Zerdüşt ise tam olarak bu lüksün zirvesi. Üstinsan kavramı ve ebedi dönüş düşüncesiyle sarsılırken, bir yandan da dilin o şiirsel ve coşkulu yapısına hayran kalmamak elde değil. Kısacası bu kitap, dönüp dönüp tekrar okunacak, her okumada insanı biraz daha değiştiren, felsefenin o en keskin ve en yaratıcı hallerinden biri.
Yalom ile ikinci buluşmam/ Günübirlik Hayatlar
Günübirlik Hayatlar Nietzsche Ağladığında eserinden sonra okuduğum ikinci Yalom kitabı, Günübirlik Hayatlar oldu. Kitabın en sevdiğim yanı, dilinin oldukça sade ve anlaşılır olmasıydı. Psikolojiyle ilgili olmasına rağmen anlatımı akıcı olduğu için okurken hiç zorlanmadım.
Kitap boyunca en çok düşündüren şey ise insan zihninin ne kadar karmaşık olduğu oldu. Bir insanı ya da yaşadığı bir problemi tek bir kalıba sığdırmanın ne kadar yanıltıcı olabileceğini yeniden fark ettim. Her insanın geçmişi, yaşadıkları ve olaylara yüklediği anlam farklı. Bu yüzden birini anlamaya çalışırken hazır yargılarla değil, merakla yaklaşmanın daha değerli olduğunu hissettim.
Bazı bölümler beni duygusal olarak da zorladı ve zaman zaman kendi hayatımla bağlantılar kurduğumu fark ettim. Sanırım kitabın etkileyici yanı da bu yalnızca hastaların hikâyelerini okumuyor, bir yandan kendi iç dünyanı da sorguluyorsun.
Kitapta geçen Düşünceler adlı eser de merakımı uyandırdı. Yalom’un önerdiği kitaplardan biri olması nedeniyle onu da okuma listeme ekledim.
Genel olarak hem psikolojiye ilgi duyanlara hem de insanı anlamaya çalışan herkese tavsiye edebileceğim, düşündüren bir kitaptı.
Günübirlik Hayatlar Nietzsche Ağladığında eserinden sonra okuduğum ikinci Yalom kitabı, Günübirlik Hayatlar oldu. Kitabın en sevdiğim yanı, dilinin oldukça sade ve anlaşılır olmasıydı. Psikolojiyle ilgili olmasına rağmen anlatımı akıcı olduğu için okurken hiç zorlanmadım.
Kitap boyunca en çok düşündüren şey ise insan zihninin ne kadar karmaşık olduğu oldu. Bir insanı ya da yaşadığı bir problemi tek bir kalıba sığdırmanın ne kadar yanıltıcı olabileceğini yeniden fark ettim. Her insanın geçmişi, yaşadıkları ve olaylara yüklediği anlam farklı. Bu yüzden birini anlamaya çalışırken hazır yargılarla değil, merakla yaklaşmanın daha değerli olduğunu hissettim.
Bazı bölümler beni duygusal olarak da zorladı ve zaman zaman kendi hayatımla bağlantılar kurduğumu fark ettim. Sanırım kitabın etkileyici yanı da bu yalnızca hastaların hikâyelerini okumuyor, bir yandan kendi iç dünyanı da sorguluyorsun.
Kitapta geçen Düşünceler adlı eser de merakımı uyandırdı. Yalom’un önerdiği kitaplardan biri olması nedeniyle onu da okuma listeme ekledim.
Genel olarak hem psikolojiye ilgi duyanlara hem de insanı anlamaya çalışan herkese tavsiye edebileceğim, düşündüren bir kitaptı.
Bu kitabı okumadan önce iki kere düşünün!
Nietzsche; iyi sandığımız insanları, dindar maskelerini ve en önemlisi kendi içimizdeki o karanlık aynayı suratımıza acımadan fırlatıyor.
Birisine yardım ederken gerçekten iyi miyiz? Yoksa karşımızdakinin acizliği üzerinden kendi egomuzu mu gıdıklıyoruz? Kendimizi yüksekte görmenin pratik bir yolu mu bu? Peki ya Tanrı'ya dua etmek? Gerçekten göründüğü kadar masum mu? Tekrar düşünün :)
İnsan, kendi türünden birini öldürünce "cani", bir sivrisineği ezince neden "kahraman" olur? Kendinize ahlaklı demeden önce bu sorularla yüzleşin.
Charles Lalo’nun Güzellik ve Cinsiyet adlı eseri, estetik ile cinsel dürtüler arasındaki köklü ve karmaşık ilişkiyi felsefe, psikoloji ve sosyoloji süzgecinden geçirerek inceleyen nitelikli bir çalışmadır.
Eser; Schopenhauer, Nietzsche ve Freud gibi düşünürlerin teorilerine değinerek sanatın amaca yönelik kaba arzulardan sıyrılıp özgürleştiği "aşksız estetik" boyutu ile cinselliğin doğadaki yaratıcı gücüne odaklanan "erotik estetik" akımları arasındaki gerilimi masaya yatırır. Lalo, sanatın meşru aile düzeninin sınırları dışındaki aşkı, arzuyu ve bireyselliği yücelten yüksek bir "toplumsal oyun" ve lüks olduğunu savunarak sanatı cinsel ahlakın dönüştürücü bir unsuru olarak konumlandırır.
