Dev büyük bir sevinç içinde aşağıya koştu, bahçeye çıktı. Otları hızlı adımlarla yararak çocuğun yanına geldi, iyice yakınına geldiğinde yüzü öfkeden kıpkırmızı oldu ve "Seni yaralamaya kim cüret etti ?"dedi çünkü çocuğun avuçlarında iki çivi izi vardı, ayaklarında da
"Seni yaralamaya kim cüret etti?" diye bağırdı Dev.
"Söyle bana koca kılıcımı alıp onu öldüreyim."
"Hayır! "dedi çocuk. "Bunlar Sevgi'nin açtığı yaralar."
"Kimsin sen?" dedi Dev, birden garip bir ürperti gelmişti üzerine , küçük çocuğun önünde diz çöktü.
Çocuk , Deve bakarak gülümsedi ve ona "Sen bahçende oynamama izin vermiştin, şimdi
de ben seni kendi bahçeme götüreceğim, Cennet Bahçesi'ne" dedi.
Çocuklar o gün akşam üzeri koşarak bahçeye dolaştıklarını ağacın altında Dev'in ölüsünü buldular,baştan aşağı beyaz çiçeklerle donanmıştı.