"Öyle anlar vardı ki, içimizde iz bırakarak tüm yaşam bir mercekte odaklanan güneş ışığı gibi o ana, sonsuza dek odaklanırdı. Kim bilir, kaç yıl yaşarsa yaşasın, belki de insan yalnızca böyle anlarda yaşar."
Bana sorarsanız her insan yaşamı boyunca bazı suçlar işler. Suç işlemeyen insan yoktur. Yukardaki güçlüler yasaları belirler, neyin doğru, neyin yanlış olduğunu söyler, ötekiler de suç
işler. Şunu açık açık söyleyelim, hak hep güçlünün elindedir. Bunu söylemeye kimse cesaret edemiyor. Toplumda zavallılar hep çocuklardır, güçlüler de hep ana babalar. Nereden geliyor
bakım yurtlarındaki binlerce çocuk? Tabii sorun dolu ailelerden.
Bu kitabı okumayın! :)
Çok kötü bir kitap, duygu yok, empati kurabileceğiniz bir anlatım yok, senaryo metni gibi dümdüz ruhsuz bir anlatım. Bitirmek için çok uğraştım çoğu yerde atlayarak okudum, kitap kulübünün kitabı olmasa kesinlikle yarım bırakırdım.
Suya sabuna dokunmamış, neyi eleştirdiği de belli değil, karakterlerin neyi neden yaptığı da belirsiz. Çeviri hataları da cabası... Zaman kaybı.