Nihal Özkan

Nihal Özkan
@nihalozkan
Başlamayan hikayelerin bile sonu vardır
Kapitalizm ve komünizm insanı anti sosyal, uyumsuz, yıkıcı ve kaba bir robota çevirdi. Bugün ekranlarda gördüğümüz annesine, babasına, eşine, çocuğuna, sokaktaki kediye, köpeğe, ormana, denize zulmeden, kendinden başkalarına organizma gözüyle bakan bu nobran ve narsist tipler 70'lerde, 80'lerde, 90'larda basın-yayın, televizyon, diziler, filmler, sinemalar yoluyla gerçekleştirilen derin bilinçaltı inşalarının, subliminal operasyonlarının sonuçlarıdır.
Sayfa 183
Reklam
Fahrettin Er-Râzi'nin bir sözü vardır: "Bir insan iç niyetini, iradesinden doğan iç fiilini (amel-i bâtın) değiştirmediği müddetçe Allah onu değiştirmez."
Sayfa 22
Haritasız ve dümensiz kalmış, gideceği limanı olmayan bir gemiydi. Kendini akıntıya bırakıp sürüklenmek, en azından hareket etmek, hayatta kalmak demekti ki içini acıtan şey de zaten buydu; yaşamak.
Sayfa 408
Edebiyat
"Onların düşmanca tutumlarından korkmuyorum, senin aşkına inanıyorum. Hayatta her şey kötüye gidebilir, aşk hariç. Yeter ki bitkin düşen, bocalayıp tökezleyen zayıf iradeli biri olmasın, aşk hiçbir zaman yolunu şaşırmaz."
Sayfa 315
Edebiyat
Kendi başının çaresine bakmış bir kızın gözleri yumuşak ve kibar olmaz.
1K
Reklam