Ayşe yüksel
@nihonnosakura
15 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
osman balcıgilin dün başlayıp bugün bir nefeste bitirdiğim kitabı. gerek yazarın akıcı dili gerek konu edilen suat derviş'in mükemmel çalkantılı hayatı beni derinden etkiledi. son osmanlı aristokrasisinin zengini yeni türkiye cumhuriyeti'nin güçlü kadın gazetecisi ve romancısı mükemmel bir hayat yaşadı. altın kaşıkla doğduğu köşkünden 72 senesinde askeri hastanede saraylı annesinin ona hediye ettiği ipek sabahlıkla son buldu yaşamı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
bu kitabın bu kadar viral olmasını hala anlayamadım . dili bana hiç akıcı gelmedi ve ilk defa başladığım bir kitap en hızlı şekilde bitsin diye dua ettim. ölen yazarı bazen umudu bazen gömdü ama bir türlü net kararı veremedi.
kitaptan çıkardığım bir ders varsa eğer insan hiçbir şeye kendini bu kadar kaptırmamalı. yaptığı ufacık bir hata nelere mal olabilir görebilmeli.
ya da doğru şekilde hemlich manevrası yapmayı bilmeli .
Puan vermedi
bu kitaba birkaç gün önce başladım. son zamanlarda okuduğum romanlarından ötürü osman balcıgil'i çok sevmeye başlamıştım ama bu kitap benim için tam bir hayal kırıklığı oldu. kitapta nazım'dan çok leyla ve ömer diye iki karakterin hayatı anlatılıyor. nazım'ın siyasi olaylarını güzel işlemiş fakat o duygu boşluğunu çok hissettim .
nerede nazım'ın yazdığı o şiirlere ilham olan kadınlar ? nerede memleketine duyduğu hasreti yazdığı şiirler?
ömer'le son görüşmelerinde paris'teler .
nazım oraya nasıl gitti hapisten nasıl çıktı bunların hiçbiri anlatılmamış kitapta .
daha önce ipek sabahlık ve kızıl çengiyi okudum ikisini de çok sevdim, ama bu kitap benim için bir hayal kırıklığı oldu.
sonunu kesinlikle bağlayamamış olay örgüsünü beğenmedim .
her çeşit hayvanın yaşadığı çiftliğin bir sahibi vardır. bir gün bir domuz artık insanlar için değil kendimiz için çalışmalıyız der ve bir isyan başlatır. o domuz birkaç gün sonra ölse de kalan hayvanlar bu isyanı gerçekleştirir ve sahiplerini çiftlikten atarlar. ve kendilerine yedi maddelik bir emir listesi hazırlarlar. en önemli madde bütün hayvanlar eşittir.
hayvanların en akıllısı olan domuzlar diğer hayvanları yönetmeye başlarlar . bütün hayvanlar çalışırken domuzlar daha rahat bir hayat sürerler. uzun uzun anlatmaya gerek yok aslında. aklını kullanan hep bir adım önde olur.
dört ayak iki ayaktan iyi diye başlayan sloganın sonunda domuzlar düşman oldukları insanlarla işbirliği yaparlar .
çiftliğin yaşlı atlarından biri yedi emir'e tekrar bakar ve şu yazılıdır ' hayvanlar eşittir bazı hayvanlar daha eşittir'.
aslında sistem hep aynı sen seni kimin yönetmesine izin verirsen hep ezilirsin. bu istemesen de başına gelir. çünkü sistem hep bunu emreder.
george orwell 1944'te yazdığı bu kitabında ne kadar ufuk açıcı bir yazar olduğunu kitabı okuyan herkese gösterdi bence.
başa geçen herkes bozuk sistemin kırık dişlilerinden biri olmaya mahkumdur.
ülkenin genel durumuna ironik olarak ayna tutmuş bi kitap.
acıların kederin arasına serpiştirilmiş bi tutam mutluluk var kitabın her yerinde.
üç kuşak arka arkaya anlatılmış.
samatya'da başlayan hikaye vatan caddesi'nin metroya bakan penceresinde son buldu.
