"Daha önce Legend'ın bakışları yıldızlarla doluydu ama şimdi, Dante'nin sırtına dövme yaptırdığı kanatlarla aynı renkte olan gece mavisi damarlarla süslü simsiyah gözleri ruhsuzdu. Tella, Legend'ın sadece Dante olduğunu nasıl düşünmüştü? Sadece gözlerinden bile bunu anlayabilmeliydi. Gözler asla renk değiştirmezdi. Gözbebekleri büyüyebilir ve gözün beyaz kısmı sarıya ya da kırmızıya dönebilirdi ama irisler onunkiler gibi değişmezdi."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Anneleri bir keresinde onlara bir kız kardeşin sevgisinden daha değerli hiçbir şey olmadığını söylemişti ve bu, Tella'nın bu gerçeği hissettiği anlardan biriydi. Kız kardeşinin onu iki kat daha fazla sevdiğini, annesinin ölümünün geride bıraktığı yarayı iyileştirmeye çalıştığını hissedebiliyordu. İyileşmesi için çok erkendi ve Tella, yaranın tamamen iyileşip iyileşmeyeceğini bilmiyordu. Ama Scarlett'in sevgisi ona, bazı şeyler iyileşmese bile diğerlerinin daha da güçlendiğini hatırlattı."
"Tella'ya uzanmak istercesine parmakları seğirdi ama Tella bir kez olsun, ona dokunmaya kalkmadığı için memnundu. Dün gece Vale onu dokunuşlarıyla bir arada tutmuştu ama şu anda Legend onu kollarına alırsa tamamen paramparça olacağını hissediyordu. Legend'ın öfkeli bakışlarını ve iğneleyici sözlerini kaldırabilirdi ama şefkatini karşısında tamamen altüst olabilirdi."
"Şimdi kolay yolu seçerse asıl gitmesi gereken yola girmek çok daha zor olurdu."
Tella kalkıp gitmeye çalışmalıydı. Ama bedeni tükenmişti. Ve Vale kalmasını istiyormuş gibi kollarını ona dolayıp onu soğuk göğsüne bastırdığında hissettikleri çok hoşuna gitti. Gücünü geri kazandıktan sonra ondan nefret etmeye geri dönebilirdi. Şu anda tek umursadığı acısının dinmiş olmasıydı. "Teşekkür ederim Vale."
Vale gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı. "Sana bir iyilik yaptığımdan emin değilim aşkım."