Bir zamanlar burada annemin küllerinden yeniden doğuşunu anlatmıştım.
Yürüyemediği günlerden, konuşamadığı anlardan;
tekerlekli sandalyeyle hastane kapılarından girip
en küçük şeye ağladığı zamanlardan…
Ve sonra bir gün dışarı çıkışını, yürüyüşünü, gülümsemesini.
O günü “yeniden doğuş” diye yazmıştım.
Bugün ise aynı kalemle, başka bir gerçeği yazıyorum.
Annem artık yok.
Çok uzun bir mücadele verdi.
Bazen gücüyle hayran bıraktı,
bazen çaresizliğiyle içimizi parçaladı.
Ama hiç bırakmadı.
Son ana kadar direndi, savaştı, dayandı.
İnsan güçlü olmayı hep ayakta durmak sanıyor.
Oysa ben annemden şunu öğrendim:
en büyük güç, yorulduğunu kabullenip
sessizce dinlenmeye geçebilmekmiş.
Şimdi acımı paylaşmak için yazmıyorum.
Bu bir isyan da değil.
Sadece bir veda.
Bir teşekkür.
Ve kocaman bir minnet.
Beni büyüten, koruyan, sabreden eller
artık kalbimde.
Çok alakasız olabilir ama sürekli üzüntülü,kederli,düşünceli alıntılar paylaşmaktan ziyade bugün ki mutluluğumu paylaşmayı tercih ediyorum. Çok aktif olamıyorum malum 52 yaşında bir bebeğim var,onunla ilgilenmekten aktifliğimi koruyamıyorum. Uzun bir aradan sonra küllerinden yeniden doğmuş,kanser de vermiş olduğu savaşı galibiyetle sonuçlandıran bebeğimin(annemin) bugün ki hikayesini anlatmak istiyorum🫠 aylardır rahat bir şekilde yürüyemeyen,konuşamayan,yataktan çıkamayan,hastaneye çoğu zaman tekerlekli sandalyeyle giren, yemek yerken zorlanan ve en ufak şeye ağlayan annem… Bugün rahat bir şekilde, kendi isteğiyle dışarı çıktı. Gezdik,yürüdük, bunun üstüne de keyif dondurması yaptık… anlayacağınız küllerinden yeniden doğan bir kadın oldu. Bugün dedim ki evet işte şimdi çiçeğim açtı ve bana gülümsedi. Benim için hayalden ibaret olmuştu bu durum. Evet gün sonunda biraz yoruldu ama onun adını tatlı ve aylardır beklenen güzel yorgunluk koyuyorum. Aramıza tekrardan hoş geldin canım annem…hep böyle mutlu,sağlıklı ol... Rabbim tüm hastaların,darda olanların yardımcısı olsun,iyi geceleriniz olsun.🧡
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bir babaya ihtiyacım var. Bir anneye ihtiyacım var. Omuzunda ağlayacak benden daha yaşlı, daha bilge birine ihtiyacım var. Tanrı’yla konuşuyorum ama gökyüzü bomboş.
Evet, ağlamaklı oluyorum, demdir bu.
Hani, kurşun sıksan geçmez geceden,
Anlatamam, nasıl ıssız, nasıl karanlık…
Ve zehir zıkkım cigaram.
Gene bir cehennem var yastığımda,
Gel artık…
Arasıra geliyorsun aklıma, banane diyorum
Benim derdim yeter bana banane!
Alıştım mı yokluğuna?
Vaz mı geçiyorum, varlığından?
Tedirginim aslında,
Ya başkasını seversem?
İnan o zaman seni hayatım boyunca affetmem..