Ay sonuna yaklaşırken bende yavaş yavaş #katillercetesi nin sonuna yaklaşıyorum (şimdilik) serinin beşinci kitabı olan #karakurt an itibariyle bitenlerin yanında yerini aldı.
Bir önceki kitapta ortaya çıkan ve çeteye yeni katılan zatı şahanelerine 'ruh hastası' demekte ne kadar haklı olduğum bu kitapta tescillendi bence. Serinin bu kitabında, sırlar nedeniyle ekipten uzaklaşsada İtalya görevine katılan Niklas ele alınmış bu sefer. Bu görev sayesinde birbirlerinin yaptıklarına katlanmak zorunda kalan başka ruh hastalarıyla da tanıştım elbette. Ekiptekilerin 'görev bilinci' adı altında üstlendikleri, görmezden geldikleri şeyleri hayret ederek okudum. İnsan bazı durumlarda kendine hakim olabilir tabi ki, ama bunlardaki hakimiyet akıllara zarar. Bu kitapta Kara Kurt tarafından burnuma çok farklı ve tehlikeli kokular geldi. Sanki farklı seçimler baş karakterlerin canını fena yakacak gibi. Son sürat devam etmesinden dolayı, Victor'u çok merak ediyorum. Seriyi okuyan çoğu arkadaşım Victor'u bekletiyor heyecanla ama ben hem merakımdan, hem de her ay kitaplığımdan bir seri bitirme ritüelimi bozmak istemediğimden beklemeyeceğim. Yarın fidanımız için bir nefeslik Debbie molası verip, ay biterken seriyi de bitirmek niyetindeyim.
Keyifli okumalarınız daim olsun...
@okumacemberiolusturalim etkinliğinin dördüncü kitabı #katillercetesi nin ikinci kitabı olan #izabel oldu.
Yine akıcı, anlatımı güzel, heyecanlı bir kitap okudum. İlk kitabı da beğenmiştim, oda bunun gibi hareketliydi ama bu bir tık öne geçti diyebilirim. Öne geçirense kesinlikle Izabel'in sadakat testi. Ben niye kurtarmıyorlar diye debelenirken herkes herşeyi biliyormuş Fredrik ve benim dışımda. Nihayetinde artık İzabel'de çetenin bir üyesi. Aksiyon azalmayınca bir çırpıda bitenlerden oldu. Bundan sonra ki kemik kadromuz İzabel, Victor, Fredrik, Niklas ve aralarına yeni katılan Dorian olacak. Üçüncü kitaba geçmek için sabırsızlanıyorum ama önce araya akşam okuyup bitirebileceğim bir kitap almayı düşünüyorum.
Keyifli okumalarınız daim olsun...
Reklam
Yanık Mektuplar Derneği
uzun zamandır okuduğum en iyi kurguydu... Yanık Mektuplar Derneği, bir uçak kazasında eşini kaybeden Niklas'ın peşine düştüğü mektubu anlatıyor.
inanıyor ki Eve'den ona bir son mektup kaldı..
mektubu bulmak için karanlık bir dünyaya giriş yapıyor ve tahmin bile edemeyeceği belalar onu buluyor.. bunu
fark ediyor ama geri dönüşü olmadığını biliyor. zaten Eve de olmadığı için gözü kara biraz.
açıkçası bu belaları okurken baya gerildim. elimden bırakamadım resmen.
daha önce karşılaşmadığım yaratıcı bir konusu var.
sürükleyici de bir anlatımı var.
bir kitaptan isteyebileceğim birçok şey vardı, teşekkürler.
ayrıca sonunda ters köşe olduğum için de ayrı bir okuma zevki verdi.
Bu kitapta Niklas Nora ve İzabel hep beraber göreve gidiyorlar ve çoğunlukla Niklasın ağzından okuyoruz beğendim zaten hızlı akan bir seri 'okuyamama durumuna' ilaç gibi.
En Karanlık Taraf J. A. Redmerski Katiller Çetesi #8
Sekiz kitaplık bir serinin finali her zaman zordur ama Katiller Çetesi için bu final, maalesef bekleyişin ve biriken beklentilerin altında kaldı. Üstelik bu kitap için tam beş yıl beklenmişken… insan ister istemez daha güçlü, daha çarpıcı, daha unutulmaz bir kapanış umuyor.
Serinin özünü hatırladığımızda; adaletin işlemediği yerde bedel ödeyerek intikam alan bir çete, karanlık ama etkileyici karakterler ve özellikle Sarai/Izabel’in hayatta kalma ve güçlenme hikâyesi vardı. Bu kitapta da Izabel ve Niklas’ın ölümle burun buruna kaldığı bir çıkmazı, Victor’un yokluğunu ve Fredrik’in bambaşka bir kabusun içine sürüklenişini okuyoruz. Kağıt üzerinde heyecanlı görünen bu yapı, uygulamada ne yazık ki fazlasıyla sönük kalmış.
En büyük sorunlardan biri, yazarın yıllar boyunca özenle inşa ettiği karakterleri bu kitapta aceleyle ve hoyratça harcaması. Özellikle Niklas ve Fredrik… Serinin en sevilen, en derinlikli karakterlerinin bu kadar yüzeysel ve tatmin etmeyen yollarla hikâyeden çıkarılması büyük bir hayal kırıklığıydı. Niklas’ın vedasız gidişi, Fredrik’in maruz kaldıkları ve bunun doğru düzgün bir kapanışa bağlanmaması, okur olarak “Bu mu yani?” dedirtiyor.
Izabel–Victor cephesine gelirsek… Bu ikilinin aşkını okumayı özlemiş olsam da, ilişkilerindeki git-geller ve bazı diyaloglar fazlasıyla zorlama ve inandırıcılıktan uzak hissettirdi. Özellikle Izabel’in duygusal kararları ve açıklamaları, serinin önceki kitaplarındaki olgunluğuyla çelişiyor gibiydi. Finalde gelen “mutlu son” ise pek çok şey havada kalmışken aceleyle kapatılmış bir defter hissi verdi.
Kurgu anlamında; ters köşeler klişe, bazı büyük sırlar ise neredeyse Yeşilçam vari çözümlerle geçiştirilmişti. Vonnegut meselesi, ikiz detayı, Birlik’in dönüşümü… Hepsi daha
Hangi ekol ile ilerlediğinizin bir önemi yok. Bu kitap alanda çalışan herkes için. Psikolojik destek hizmeti sunan kişilerin bu kitabı okuyarak kişilere yaklaşması çok iyi olacaktır. Kitap sadece işlevsel bağlamsalcılık üzerine değil danışanı nasıl dinlemeniz gerekiyor, büyük resimde nereye bakmanız gerekiyor, seansların matematiği nasıl olmalı bunu detaylıca anlatmış. Bu tarz kitaplardan ürkerim ama dili çok akıcıydı. Kitapta iki bölüm konunun zor olmasından kaynaklı zorlayıcıydı geri kalanı akıcı şekilde açıklanmıştı.
Okumasaydım eksik kalırdım dediğim kitaplardan oldu.
Reklam
Reklam