“No one can be independent of other people completely, so why not give up the attempt, she thought, go running in the other direction, depend on people for everything, allow them to depend on you, why not.”
Connell kendisi hakkında buna inansa mı asla emin olamadı, hala da emin sayılmaz. Onun için burs devasa bir somut gerçek, bir anda karşısına çıkan dev bir yolcu gemisi gibi; isterse artık bedavaya yüksek lisans yapabilir, Dublin’ de tek kuruş ödemeden yaşayabilir, üniversiteyi bitirinceye kadar bir daha kirayı dert etmeyebilir. Vermeer’ in Resim Sanatı’ na bakarak Viyana’ da öğleden sonrasını geçirebilir; dışarıda hava sıcakmış, isterse artık kendine ucuzundan bir bira da ısmarlayabilir. Hayatı boyunca bir manzara resminden ibaret olduğunu sandığı şeylerin gerçek olduğunu fark etti bir anda: Yabancı kentler gerçekmiş, ünlü sanat eserleri de, metro sistemleri de, Berlin Duvarı’ nın kalıntıları da. Adı paraymış bunun; dünyayı gerçek kılan madde. İnsanı yoldan çıkaran, seksi bir nesne.
Başı sıkışan Blondet' e koşuyordu; kendi canı için parmağını kıpırdatmazken başkasının çıkarı için her şeyi yapan üstün ama zavallı insanlar klanındandı o, lambalarını başkalarına kullandıran Alaeddin' ler klanından. Bu harika akıl hocalarının kendi çıkarlarıyla ilgili olmadıkça keskin ve isabetli görüşleri vardır. Onlarda kol değil kafa işler. Davranışlarındaki tutarsızlık da bundandır, kendilerinden aşağı zekaların onları kınaması da. Blondet dün yaraladığı arkadaşlarıyla bugün kesesini paylaşır; ertesi gün gırtlağını sıkacağı biriyle yemekler yer, içki içer, yatardı. İnsanları eğlendiren tuhaflıkları, yaptığı her şeyi affettirirdi. Bütün dünyayı bir şaka olarak kabul ettiğinden, ciddiye alınmak istemiyordu.
