Nilsu E.
@nilsue
“Ben zannediyordum ki ömürlerimizin teknesini istediğimiz sahile çekmek için yalnız onun dümenini ele almak kâfidir... Anlıyorum ki değilmiş... yollar görünmez kayalarla doluymuş... Onlara çarpmamak lazımmış... Daha fenası gizli akıntılar varmış ki insan onlara kapıldığı zaman yolun değiştiğini gittikçe uzaklaştığını farkedemezmiş... Ta kendisini başka sahillere düşmüş görünceye kadar...”
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
“Başında bir demir çember kulaklarında bir derin uğultu vardı.
Onu ayakta tutan kuvvet hummalı bir faaliyetle işleyen beynindeki harikulade uyanıklıktı. Uyumak için kendini bıraksa bu soğuk mantık sönecek dört bir taraftan hücum edecek hatıralar kâbuslar içinde boğulacak felçli bir insan aczine düşecekti.”
“Kendi yaşında çocuklara mahsus olan neşe ve hüzünlerden hafifliklerden onda eser yoktu yaşlı başlı bir insan gibiydi. Kalbi bütün sevgilere ümitlere kapanmıştı.”
"Çünkü hadiselerle beraber biz de değişiriz; ve biz değişince mazimizi de yeni baştan kurarız.” İnsan kafası böyleydi. Zaman, onda daima yeniden teşekkül ederdi. Hal bu bıçak sırtı, hem mazinin yükünü taşır, hem de onu çizgi çizgi değiştirirdi.
Sayfa 366
