Bence bu kitabın konusundan bahsetmeye gerek yok çünkü diğer kitapları bilen biri konusunu az çok biliyordur. Ben kitabın rahatsız olduğum kısımlarından bahsetmek istiyorum bu incelememde. Öncelikle Maral Atmaca çok sevdiğim bir yazar. Dilini, akıcılığını çok severim. Ancak bu serisinde kadın karakterimizi bir zavallı, bir erkeğe muhtaç gibi göstermesi, erkek karakterimizi de onun sahibi gibi göstermesi beni o kadar sinirlendirdiki. Sanki Yeşil bir yaralı köpek, Gölge de onun sahibi. Ne bu böyle? Gerçekten bu konulardan artık o kadar sıkıldımki Drew'e gıcık olmaya bile başladım. Her neyse sanırım 4. Kitap da çıkacak, umarım bu tür saçma düşünceler o kitapta aşılanmaz.