Puan vermedi·352 syf.·
7 günde okudu
·2023 66. kitabı
Hırsızlık... Dünyada hırsız olmayan hiçbir mahlukat yok. Hırsızlık başkadır. Taşbaşoğlu Efendimiz bile azılı, azgın hırsızın birisi. Bizim adımız hırsıza çıkmış. Sinekler, balıklar, solucanlar, kartallar, güzel gözlü cerenler, kurtlar, karıncalar, her şey, herkes hırsız şu dünyada bre akılsız Uzunca Ali. Herkes hırsız olduğundan dolayı hırsızlık bir kutsal iştir.
Meryemce kimseye yalvarmaz, onurludur, yalvarıyor. Can değil mi, can batsın, can çok tatlı. Candan başka ne var ki dünyada, son, ucu. Yalvarır insanoğlu, can için yalvarır. Yalvarmasa daha iyi. Can için bile boyun kırmasa, ne iyi olur.
Avrupa'nın doğusundaki yerleşim örüntüsü, Doğu Asya uygarlıklarında yaygın olarak görülene karşıtlık sergiler. Aralarındaki fark, kesin olmamakla beraber kabaca şu şekilde özetlenebilir: Avrupa'da yerleşik yaşama geçiş, (özellikle süt için yapılan) sığır yetiştiriciliğinin egemen olduğu ekonominin, başlıca faaliyetin tarım olduğu ve sığır yetiştiriciliğinin tali bir unsur olarak varlığını sürdürdüğü bir ekonomiye dönüşmesi anlamına geliyordu. Öte yandan Asya'da yaygın ve dolayısıyla göçebe olan tarımdan süt sığırı yetiştiriciliğinin olmadığı hortikültüre [bahçe tarımı] geçiş söz konusuydu. Bu karşıtlık görelidir ve tarih öncesi zamanlar için geçerli olmayabilir ama ne zaman ortaya çıktığı fark etmeksizin temel ayrımlara neden olmuştur. Bunun sonucunda Avrupa halkları arasında toprağın özel mülkiyeti her zaman için müşterek meraların küçük gruplar arasındaki bölüşümü ve nihai tahsisiyle ilgili olmuşken, Asyalılar arasında böyle bir gelişme yaşanmamıştır. Dolayısıyla Batı'da bulunan mark ve müşterekler gibi ilkel komünal tarım birimleri Asya'da ya hiç varlık göstermemiş ya da farklı bir ekonomik işlev üstlenmiştir.
