Saldırganlık nedir? İnsanı saldırganlığa iten etkenler nedir? gibi pek çok soruya cevap arayan yazar, insan psikolojisinin şiddet ve tacize yönelmesinin aşamalarını gözler önüne seriyor. Şiddete eğilimin genetiğe dayanıp dayanmadığı, çocukların yetiştirilmesinde aileleri ile ilişkilerinin ileride toplumla birey arasındaki ilişkileri ne şekilde etkilediği vb. konular kitap içerisinde oldukça açıklayıcı bir anlatımla aktarılmış.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
*spoiler sayılabilir, bu konuda hassassanız okumayınız.
Daisuke pek çok yönüyle topluma aykırı bir birey. Meiji döneminin getirisi olan modern ile gelenekselin arasında sıkışmış bir kişilik. Kendi düşünceleri oldukça batıcıl olsa da çevresinde bir dönemler modernliği yakalamış olsa da yine gelenekselin kapanına yakalanmış ya da başından beri gelenekseki savunmuş kişilerin bulunuşu Daisuke’nin bunalımlarına yol açıyor. Birey olmayı bile tam anlamıyla kavrayamamış bir toplumda, çevresinin beklentilerini karşılamadan, daha doğrusu karşılamaya dahi çabalamadan yaşayan bir kişi. Ailesinin varlıklı oluşu, yükümlülüklerinin olmayışı Daisuke’nin kafasını bu meselelere yormadan yaşamını sürdürmesine olanak sağlıyor. Ara ara diğer karakterlerin de değindiği gibi, bu koşulları sayesinde Daisuke bu kadar rahat, eğer koşulları değişecek olursa, kendisi buna bir şekilde ayak uydurabileceğini, rahatlık içindeyken bunu düşünmemek gerektiğini belirtiyor. Daisuke’nin en yakın arkadaşlarından birisi olan Hiraoka, kendi sıkıntılarını anlatırken evliliğinin getirdiği sorumluluğun yükünden yakınıp, Daisuke’nin böyle bir sıkıntısı olmadığı için istediği gibi yaşayabildiğini söylüyor. Ancak ileride Miçiyo ile ilişkileri ciddileşmeye başladığında Daisuke’nin hissettiği sıkıntı ve endişeleri gördüğümüzde Hiraoka’nın ne kadar haklı olduğunu görüyoruz. Daisuke, Miçiyo ile ilişkilerini Hiraoka’ya açtığında, Hiraoka Miçiyo’ya aşık olmadığını kabul etmesine rağmen karısını Daisuke için bırakması, toplumsal olarak kendi konununu zedeleyeceği için endişelenerek Daisuke’nin de toplumdaki konumunu kaybetmesini sağlayacak şekilde intikam alıyor ondan; aile onuruna son derece önem veren babasına bir mektupla olan biteni anlatarak. Böylece hem Hiraoka hem de Daisuke, toplumda hafif sayılamayacak yaralar
Aslında hepimizin bile isteye kendimizi mahkum ettiğimiz hayatın kıyısından köşesinden bitmek bilmez kumlar sızmaya başlasa acaba durumumuz kumların kadını gibi mi olurdu yoksa son anına kadar ümidini koruyan adam gibi mi? Kum, eserde ağırlığını o kadar güzel koymuş ki okurken ister istemez soluğunuza kum karıştığı hissine kapılıyorsunuz. Elde edilmek istenen şey de buydu büyük ihtimalle. İnsanların büyük çoğunluğu yaşadığı hayattan, şehirden, bölgeden, çevreden memnun değildir ancak bunu değiştirme eylemine çok az kişi girişir. Memnun olmadığınız bir hayatı çukurun dibinde birilerinin gelip değiştirmesini bekleyerek geçirirsiniz. Bu sırada kum bir an bile size huzur vermez; soluğunuzda, yiyeceğinizde, yatağınızda, tükürüğünüzde, gözyaşınızda. Dünyanın havasını, suyunu elekten geçirir gibi kumdan geçirmek zorunda kalırsınız. Kum sizi buna zorlar. Kum aslında nedir? Rahatsızlık, huzursuzluk, bunalım...?
Belli başlıklar altında düşünceler dile getirilmiş ama çok karışık, konuyu takip etmekte zorlandım. Bazen araya birden bahsedilen konuyla ilgili bir hikaye giriyor. Sanki okunması için değil de yazmak için yazılmış gibi.
Şeytanlara söz hakkı verilen kitapları okumayı çok seviyorum. İnsanla, şeytanı insanlaştırarak alay etmek durumu çok komik bir hale getiriyor. Bu kitabı bu durumdan daha da komik hale getiren olay; şeytanın dünyaya insanlarla bir oyun oynamak amacıyla gelip kendisiyle oynandığını fark etmesi. Şeytana pabucunu ters giydirir insanlar karşısında şeytanın duyduğu şaşkınlık okumaya değer.
