Tüm parasını oyuna, yemeğe ve en çokta kitaba ayıran bir kız. Kendine ne kötü der ne de iyi. Normal bir insan. Tek hayali kendi kütüphanesini oluşturmak olan, sürekli istek listesini güncelleyen kitap bağımlısı.
Gözlerine baktım ve orada yine ciddi yüz hatlarının ardında gizlenen, sahip olduğum güçlerden istifade etmenin ötesine geçen o tuhaf ifadeyi gördüm. Neredeyse... tanıdık bir ifadeydi bu. Uzunca bir süre birbirimize baktık. Sonunda Enzo uzandı ve nazikçe gözlerimi sildi.
"Ağlama," dedi, sesinde katı bir ifade vardı. "Sen bundan daha güçlüsün."