Nisa Tüzen
@nisatuzen
senin sularına inen yırtıcılar
ve piçler yani aşk çocukları
Şu anda okuduğu kitaplar
İLK KİTABIM OLSAYDI BAŞKA KİTAP OKUMAZDIM!1000k
Şayet ilk kitabım bu kitap olsaydı başka kitap okumazdım, bundan sonra okuyacak mıyım? evet orası ayrı..
Okumazdım diyorum çünkü eserleriyle kendimizi geliştirdiğimiz tüm yazarları bu kitapta görmek içler acısı! Yazının devamında yazarların ismine iyi bakın, şaşırmamak elde değil.
Oscar Wılde, Victor Hugo, İvan Turgenyev, Moliere, Emile Zola, Gustave Flaubert, Anton Çehov, Stendhal,Balzac, Thomas Hardy, Alexandre Dumas (baba), Alexandre Dumas (oğul) ,Adolf Hıtler,LA FONTEINE, Goethe, Marcel Proust, Nietzsche, Woody Allen (o), Elizabeth Taylor (o) Mark Twain ve daha nice yazar/düşünür/ünlüler..
Yazar; 'Evet, affet beni anne!.. Biliyorum ki –sen başta olmak üzere– binlerce kadın, bu kitabı görür görmez beni ihanetle suçlayacaksınız. Ben de sizin gibi kadın olduğum halde, bu tür ateşli bir antifeminist bildiri yayımlamaya cüret ettiğim için beni “dava”ya ihanet etmekle suçladığınızı daha şimdiden duyar gibiyim. İhanet ne kelime? Vahşi bir saldırı! Savaş ilanı! Gözü kapalı bombalama eylemi! İnsanlık suçu' diye başlıyor kitaba. Kitapta alıntı yapılan cümleler çok normalmiş fakat buna tepki vermek vahşi bir saldırıymış gibi bahsetmesi ne kadar garip!
Her sayfasında, her cümlesinde kadının mal olduğundan, yemek, çocuk ve temizlikten başka bir görevi olmadığından, ha bir de kocasına inanılmaz cinsel cazibeler sunması gerektiğinden bahsediyor. Kitapların, okulların, bilgi araştırmanın yalnızca erkeğe özgü olduğu ,okuyan kadının erkekleştiği ve daha niceleri. Her görevi kadına yükleyen, kendi kalıbından çıkmaya korkup penisi var diye kendini üstünü gören BU ZİHNİYET, hem yemekte, hem cinsellikte, hem çocuk sahibi olmakta kısacası yaşamsal faaliyetlerini sürdürmekte kadına ihtiyacı olduğunun farkında değil herhalde!
Bu insanların başka işleri yok muydu da bu kadar
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Selam, inceleme yazısından daha çok duygularımı paylaşmak istediğim bir kitapla geldim. Her kitabın vakti olduğuna yürekten inanan biri olarak 'İnsancıklar' ı yanlış vakitte okuduğumdan dolayı tekrar okumak istedim. İyi ki de okumuşum!
Kitap Makar Alekseyeviç ve Varvara Alekseyevna arasında geçen mektuplardan oluşuyor. Aralarında ki bağı, yoksulluğu bizzat hissedebileceğiniz, sayfa sayısı az olan bir Dosto klasiği..
Orwell'ın 'Pariste ve Londra da Beş Parasız' kitabını okumadan önce 'yoksulluğu bizzat hissedeceksiniz' gibi yorumlar okumuştum ama bana yoksulluğu en çok hissettiren, okurken beni fazlasıyla ürküten bir kitap oldu İnsancıklar. Çaresizliği, yaşamaya çalışmayı göreceğiniz, fazlasıyla empati yapabileceğiniz bir kitap. Şimdiden iyi okumalar..
Her kitap bitirdiğimde inceleme yazmam konusunda ne kadar teşvik edilsem de, kitap bittiğinde 'bu bana ne kattı' sorusuna hiç yanıt veremedim. Ama sonra hep Mark Twain'in şu sözünü hatırlatıyorum kendime;
”...Anladım ki, okuduğum kitap da böyle dağılıyor: Bir kısmı kelime dağarcığını zenginleştiriyor. Bir kısmı bilgi ve irfanını artırıyor, bir kısmı ahlakını güzelleştiriyor, bir kısmı yazı ve konuşmada üslubuna incelik katıyor, bir kısmı hayata farklı bakmanı sağlıyor, bir kısmı içindeki sevgi-merhameti arttırıyor, bir kısmı özgüvenini arttırıyor, düşünmeni, sorgulamanı tetikliyor, olaylar karşısında nasıl davranman gerektiğini öğretiyor. Her ne kadar sen bunların farkında olmasan da! Kitap okumak bir şeye yaramaz, çünkü kitap okumak çok şeye yarar! O kadar çok şeye yarar ki neye yaradığını söylemek imkansızdır.”
İşte bu kitabı okurken de bitirene kadar inceleme yazmak için sabırsızlandım durdum fakat ne zaman ki bilgisayar başına oturdum, kelimeler, cümleler kendini saklar oldu. Ama elimden geldiğince size bana kattıklarını anlatmaya çalışacağım.
Beğendiğim çok kitap olmuştur ama okur okumaz inceleme yazmak istediğim nadir kitaplardan birisidir 'HANİ'.
Bence okurlar tarafından bu kitap ya çok sevilecek ya da hiç beğenilmeyecek gibi. Çünkü kitabın konusu 'aforizma, fal, nasihat, günlük' gibi birçok birleşimden oluşmuş gibi. Hatta aklıma İncir Reçeli filminde Metin'in, sevgilisinin söylediği her sözü kağıtlara yazdığı sahne bile geldi! Sanki Aruoba da aklında olup bitenlerden kurtulmak istemiş de bu kitabı yazmış...
İlk sayfalarda neye uğradığımı şaşırsam da okudukça altını çizmediğim yer kalmadığını farkettim. Aynı zamanda Aruobayı tanımak için başlangıca da uygun bir kitap. Şimdiden iyi okumalar, umarım beğenirsiniz.
Uzun zamandır önüme çıkıp 'her kitabın zamanı vardır' diyip ertelediğim kitabın pdf'sine denk geldim. Eee artık başlamalıyım diyerek ilk kez bir kitabı pdf'den okudum. Eğer pdf'den kitap okumaya önyargılıysanız mutlaka birkaç kez denemenizi tavsiye ederim. (Göremem, kitaba dokunmadan olmaz triplerine girmeden, bilgileri sömürebildiğiniz kadar sömürmeniz gerekiyor.)
Bir yandan 14 gündür bitmek bilmeyen Karamazov Kardeşleri okurken bu kitap arada iyi gelmedi değil açıkcası...
Kitap yorumlarını okurken çoğu kişi bildiğimiz bilgileri anlatmasından, vasat tavsiyeler verdiğinden yakınmış. Benim aklıma direkt 'Halil Cibran - Ermiş' kitabı geldi. Ermiş gerek içeriği gerek bazı tavsiyeleri bakımından İrade Terbiyesi'ne benzerken bu kadar linç yediğini hatırlamıyorum...
Kitaba gelecek olursak, okurken kafamda ikiye böldüğümü farkettim. İlk 100 sayfası 1.bölüm ve geri kalan 100 sayfasını da 2.bölüm şeklinde.
Kendi şekillendirdiğim ilk bölümü okurken kitaptan çok etkilendim, büyüklerden tavsiye, öğüt dinlemeyi ne kadar sevsem, bunları ne kadar duysam da okurken beni heycanlandırmadı değil. İçeriğinde tembellik nedir, ne değildir, şehvet ve irademize yenik düşmenin bize ne gibi zararları oluyor, eğitimimiz nasıl olmalı bunları görüyoruz. Hatta aklıma Atatürk'ün Beyaz Zambaklar Ülkesinde kitabı için 'mutlaka müfredatta okutulmalı' dediği cümleyi bu kitap için kurdum. Fakat ikinci bölümüme yani 100.sayfalardan sonrası için kitabın kendisini çok tekrarladığını gördüm. Yeni bilgi beklerken aynı yerde dönüp dolaşmış hissettim. Tabii kitap her ne kadar kendini tekrarlamış olsa da durup alıntı yapmaktan, cümleleri not almaktan kendimi alamadım...
Sanatta Gülmenin Dehası GOGOL!Edebiyat
Kitap ''Bir Delinin Hatıra Defteri - Burun - Fayton - Palto'' öykülerinden oluşmaktadır. Ben biraz 'Bir Delinin Hatıra Defteri' üzerinde durmak istiyorum.
Öykü, deli karakterin yazmış olduğu günlüklerinden oluşuyor.
Günlüğün tarihleriyse güzel bir ayrıntı! Ekimden-kasıma, 2000lerden 80lere, bazen de bilinmeyene atlıyor karakter.
Kendini İspanya Kralı zannederken popüler kültür eleştirilerini de görüyoruz yer yer.
Peki sahi, neydi delilik? ya da kimdi bu deli?
DELİ hakikati söyleyen tek kişiydi. Bu sebeple modernler tarafından dışlanmış, korkulmuştu. Kitaptaysa delilikten şöyle bahsedecekti. 'Beyin kafatasında değildi, rüzgarla gelirdi.'..
Veliliğin ve deliliğin kimde olduğu bilinmez düşüncesiyle Osmanlı da padişah alaylarından delilerde geçermiş. Modernizmdeyse tam tersi halk gerçekten korkup delileri taşraya yollamak istemişler...