Nilüfer Dağlı
@nlfrdgl
Okuyan okuduğunu anlamıyor, dinleyen dinlediğini anlamıyor öyleyse; hafızın SESİ güzel mi
Şu anda okuduğu kitap
İki hane arasındaki iki dilli hasret ve vuslat çemberi dönüyor. Hasret dili Amine'yi, vuslat dili Halime'yi gösteriyor. Amine ağlıyor, Halime ağlıyor. Amine ayrıldım, Halime kavuştum zannediyor. Amine parçalanmakta, Halime sevinmekte. Amine anne, Halime de anne. Muhammed'in minik ellerini alıyor avuçlarına Halime, "Gidiyoruz." diyor. Amine kederler içinde zayıf düşmüş bedenine rağmen gitsinler istiyor. Henüz iki yaşında olan Muhammed için ikinci hicret işte böyle başlıyor.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Taşı yarıp da gün yüzüne çıkan ince belli çiçekler, yerin sahibi olduğunu sananların ayakları altında ezilmeden önce kendilerini görecek ve hatta koruyacak kimseler bekler. Çiçeklerin vazifesidir güzellik ve letafet; çaresizlikse fıtrattandır, zamanla çözümler geliştirilir. Şimdi çaresiz dönemdeydi iyi insanlar; lakin yarını sadece, varlıkları örneksiz ve yoktan yaratan yüce Mevla bilirdi. Yolunu zulüm içinde yitirdikçe yordamı bulan erdem sahipleri, son peygamberi bekliyordu.
Develerin güçlü ayakları çöl gemisi olup bata çıka kumları dalgalandırarak ilerlerken rüzgâr geride hiç iz bırakmadan süpürüyordu çöl kumlarını. Çölde hiç iz olmazdı, hiç iz olmamıştı o zamana dek. Bir iz lazımdı adalete, erdeme, iyiliğe hayat verecek bir iz. Bir iz beliriyordu, tarihe yeniden yön verecek bu iz.
Rabbimmm diyorum sonra derin bir iç çekme alıyor yerini... uzun susmaların ardından Sen bilirsin! diyebiliyorum sadece..