Ölüm anında kişinin ruhu bedenden ayrılırken ilahi âlemden (melekût âlemi) bazı sırlar kendisine açılabilir. O kişi, ruhunu almaya gelen melekleri hakikatleriyle görebilir. Eğer hâlâ konuşabilecek durumdaysa gördüklerini dile getirebilir. Ancak kimi zaman, bu gördüklerinin şeytanın oyunu olduğunu düşünebilir ve tereddüt yaşayabilir. İşte o anda, kişinin dili bağlanır ve konuşma yetisi kaybolur. Melekler, ruhu parmak uçlarından çekmeye başlar. Ruhun bedenden çıkışı, tıpkı deri tulumdan kirli bir sıvının sızması gibi gerçekleşir. Ancak kötü bir insanın ruhu, ıslak yün içinden kanca çekilir gibi büyük bir zorlukla çıkar.
Seni seviyorum, senin için üzülüyorum, seni özlüyorum gibi güçlü sözler söylemenin kabul görmediği bir kültürde, insanlar sev-gilerini ifade etmek için farklı yollar bulur.