Düşünmeden edebilir
miydim? Gözlerimi kapayabilir, kulaklarımı
tıkayabilir, ama düşünmeden edemezdim.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
sevdikleriyle bir arada olunca insan..
Gözümün gördüğü, kulaklarımın duyduğu ve
bütün varlığımla hissettiğim her şey benim için,
benim mutluluğum içinmiş gibiydi. Tanrım! O
ne tatlı huzur, o ne büyük mutluluktu!
Gerçek
mutluluk, yavaş yavaş, azar azar gelir ve bu
bizim hayata bakış açımızla, çevremizle,
çevremizdekilere karşı davranışımızla doğrudan doğruya ilgili ve
orantılıdır. Mutluluk, birbirini tamamlayan ufak
tefek şeylerin birikmesinden doğuyor.
Okumayı çok sever,
her zaman kitaplara dalıp giderdi. Onun en çok sevdiği şey, ona en değerli ödül kitaptı.
insanın çok
büyük bir mutluluğa ihtiyacı yoktur Tolgonay.
Bir çiftçi için mutluluk, kendi tarlasını sürüp
ekmek ve ürün almaktır.