Nur Deveci
@nmiray
İstanbul
20 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Tek kelime anlamadım.Anlamsız sözcükler topluluğu,sanat sanat içindir felsefesini güden lakin toplum anlamasa da olur ,ben anlayayım sadece kafasındaki yazara sevgiler.
Neden Türk Edebiyatı okumayı sevdiğimi bana hatırlatan bir romandı.Anlatsan anlatılmaz bir kitap: masal mıydı, rüya mıydı?Bilinmez. İlk 15 sayfada bırakıcam galiba hiçbir şey anlamıyorum 3 harflilerden bahsedip duruyor derken pes etmeyip anlamaya çalıştım. Kitap hakkında yazılanları okuyup, ana metni kavramaya çalıştıktan sonra devam ettim ve iyi ki etmişim diyorum. Cahillik öyle zor bir hastalık ki hasta da, deva da kişinin kendisinde...Kitap o kadar akıcıydı ki tek kelimesini bile kaçırmamak için ders çalışır gibi okudum oysa ki ben heryerde ve her koşulda,seste vs. okurum genelde. Dirmit seni çok sevdim sanırım. Atiye gibi annelerin elinde kaybolan nice Seyit,Halit,Mahmut ların son bulması dileğiyle...Okumanızı içtenlikle tavsiye ederim,ama yavaşça sindire sindire...
Kitap bana göre ötekileştirilmişlerin hayatını pozitif değil negatif olarak yansıtıyor.İyi bir şey yapayım derken sanki olmamış dedirtiyor.Nedendir anlamadım Down sendromlu karaktere sürekli gerizekalı vs. söylemlerinde bulunuyor ana karakter.Duyar kasmak değil amacım, ya ben yazarı anlayamadım ya da bilmiyorum.Kitap bana kopuk geldi açıkcası,emeğe saygım sonsuz anlatılmak istenileni anlayamamış olabilirim yanlış yorumlamış olabilirim ama uzun zamandır okuduklarım içinde en vakit kaybı dediğim romandı.
Tesadüfi bir şekilde karşıma çıkan bir roman.Okumasam mı diye düşündüğüm baş kısımlarının aksine ilerleyen bölümlerde akıcı olmaya başladı.Ancak daha çok kapak dolaylı basit bir aşk romanı olarak gözüküyor.Uzunluğu belli bir süre sonra biraz sıksa da kitap kendini son 100 sayfada okutuyor.Evet kitabı beğendim özellikle Papağana hayran kaldım,İstanbul geçmiş dönem tasvirleri de güzel lakin sonunun bağlanması biraz aceleye gelmiş gibi.Tavsiye ederim yine de.İyi okumalar.
Genelde öykü kitabı çok okumasam da bu klasik öyküyü merakımdan okudum ve iyi ki okumuşum diyorum. 7den 70 e herkesce okunabilecek incecik bir yaşam öyküleri kitabı.Hangimizin çevresinde Değirmenci gibi dostlar yok ki a dostlar!Tabi ki en beğendiğim vefalı dost öyküsüydü.Okurken hep ilerde çocuğuma da defalarca okuyabileceğim öyküler kitabı diye düşündüm.Okumalısınız heryaşta.
