nur ulusoy
@nnurulusoy
95 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Jean-Louis Fournier’ı Nereye Gidiyoruz Baba adlı kitabıyla tanıdım. Tıpkı o kitabı okurken olduğu gibi Dul’u okurken de yazarın duygularını en derdinden hissettim.
Dul, yazarın eşinin ölümü ardından duygu ve düşüncelerini anı şeklinde yazarak oluşturduğu bir eser. Kitabı okurken yazarın, eşinin eşyalarını görüp ona dair anılarını hatırlaması ve duygularını genel olarak bunlar üzerinden anlatması bana, sevdiğimiz insanlarla yaşadığımız her anın hafımızda farkında olmadan bıraktığı etkileri düşündürttü.
Özetle, kitabın benim için mesajı, yazarın da dediği gibi ‘anlayabilmek için en kötüsünün başa gelmesini beklememek’. Yanımızda olan, sevdiğimiz insanlarla yaşadığımız anların kıymetini bilip tadını çıkarabilmek.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Melisa Kesmez’in okuduğum ikinci eseri olan Çiçeklenmeler’in, başlarında hüznü, ortalarında umudu, sonunda da huzuru hissettim diyebilirim.
Türkan’ının eşini kaybettikten sonra içinde bulunduğu yasın, sonrasında yaptığı hayat muhasebesinin ve kendini bulma yolunda yaşadıklarının, hissettiklerinin, yazar tarafından akıcı bir şekilde anlatıldığını düşünüyorum.
Ayrıca yazar, solmuş bir çiçeğin doğru toprağı bulduğunda yeniden yeşerip çiçek açabileceği mesajını geçiriyor okura.
Kısacası yine kendimden izler bulduğum ve beğenerek okuduğum bir kitap oldu.
Öncelikle, Murat Menteş’in okuduğum ilk kitabı. Kitaba başladığım andan itibaren sonunun nereye varacağını merak ettim. Yazım dili itibariyle keyif aldığım ve çokça gülümsediğim yerler oldu. Yazarın absürt durumları gerçekliğe bu denli yedirişi kitabı beğenmemdeki en önemli sebeplerden. Aynı şekilde yazarın, kitapta yer alan birçok olayı hem bilgilendirici, hem düşündürücü hem de eğlenceli şekilde okuyucuya aktardığını düşünüyorum. Benim için, içinde kaybolduğum, satır araları nice anlamlar barındıran, yer yer hüzünlendiğim ama sonrasında beni tekrar gülümseten, zıtlıkların zekice harmanlandığını düşündüğüm bir kitap oldu.
Romain Gary ilk defa okuduğum ve iyi ki okumuşum dediğim bir yazar.
Kitap, yazarın annesiyle olan bağını ve bu bağın kendisini nasıl etkileyip hayatını nasıl şekillendirdiğini ele alıyor. Yazarın kelimelerin gücünden çokça yararlanıp yaşamını olduğu gibi ama bir o kadar da çarpıcı bir şekilde okura sunması edebi anlamda esere doyurucuk katıyor.
Okurken duygu düşüncelerime ayna tutan, hayatın içinden izler bulduğum, yazılan cümleleri tekrar tekrar okuduğum yerler oldu. Bundan dolayı favori kitaplarım arasında yer alacak.
