...
Unut, unut, unut.
İşin en kötü tarafı, en güzel anıların en kötü olanlara göre daha kolay unutulmasıydı. Mutluluk, uyuşturucu gibi kısa bir an bedeni ele geçirirdi. Fakat mutsuzluk ve acı, bedene en kötü kâbusu yaşatırdı. Kalpler yaralarını saranı değil, onu parçalayanı hatırlardı.