S
@nofollow_back
4773 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
Okunma sayısının bu kadar az olması şaşırtıcı! Halbuki yaklaşık bir asır önce yayınlandığında çok satanlar listesine girmiş ve Edith Wharton'ı yirminci yüzyılın en önemli Amerikan yazarlarından biri haline getirmiş.
Wharton, içeriden çok iyi tanıdığı toplumun tüm gaddarlıklarını ve tutarsızlıklarını bir kadının bakış açısından ele alıyor. Bir nevi kendi sınıfının biyografisi... Kadın özgürlüğünü sınırlayan kodlar ve normlar, söylenmemiş kurallar ve sessiz ve acımasız yargılar !
Kadın karakter Lily Bart, yoksul ama aristokrat, güzel ve çekici... Güvenli bir geleceğin zengin bir koca edinmesine bağlı olduğunu fark ediyor. Ancak romantik kararsızlığı, düştüğü borç çıkmazı, kıskanç kadın rakipleri tarafından iffetine yönelik atılan iftiralar Lily'i bir sosyal felaketler girdabına çekiyor. Böylece toplumun zirvesine çıkma konusundaki talihsiz girişimi, kirli bir pansiyonda trajik bir çöküşle sona eriyor.
Tom Peretta'nın deyimiyle: "Düzyazıda kristalimsi bir saflık ve öyküde kış gibi bir hüzün var. İliklerinize işliyor."
Reklam
Öykü, kalitesiz kibritler üreten bir fabrikanın kadrolu kâtibi olarak çalışan Korotkov'un, yeni atanan patron tarafından uyduruk bir gerekçeyle işinden kovuluşunu öğrenmesiyle başlıyor. Korothov işini geri alabilmek için Sovyet bürokrasisinin labirentinde arayışını sürdürürken öykü gerçeklik ekseninden sapıyor ve size, işten kovan patronun şeytan olduğunu düşündürtecek kadar mistik bir hâl alıyor.. Bir dolu alegorik figürler de cabası (fosfor gözlü kara kedi, cam kapılı asansörler vs.]...
Yazar, bireysel ve kurumsal entrikaları sulandırılmamış bir ironi ile anlatırken gerçeklik duygunuzun sistematik olarak yok olduğunu fark ediyorsunuz. Bulgakov, gözlerinizin önünde olagelen ancak ulaşamayacağınız şeyleri göstermek için cam kapılar ve duvarları sıkça kullanmış. Kabin öncesi ofis ortamı, sadist, hilekar çalışanlar, kendi kısıtlı alanında konumlanan buyurgan ve vasat yöneticiler mükemmel tasvir edilmiş.
Beni ikinci kez okumaya zorlayacak kadar kaotik bulduğum bu öyküde neler olduğunu tamamen tarif etmek neredeyse imkansız.
Şehvetli! yazar Cesare Pavese'nin ilk romanı.1939'da yazılır, 1941'de yayınlanır. Romanın ana teması, yolları hapishanede kesişen iki ana figürle sembolize edilen şehirli ve taşralı arasındaki karşıtlıklar ve öfkenin deliliğe dönüştüğü sefalet, gaddarlık ve ensest dolu taşralı hayatların trajik akıbeti...
Romanda, Torino'lu makine ustası Berto, kadim ritüellerden oluşan ataerkil bir dünyayla karşı karşıya kalan ve aidiyet duygusu olmayan müstakil bir şehirli bireyi temsil eder.
Talino ve çevresi ise köylü gerçekliğinin vahşi ve kaba özünü, cahil kurnazlığı ve gaddarlığını, ensest içgüdüsünü bünyesinde barındırır.
Semboller ve metaforlarla dolu [memeye benzeyen tepeler, elma, su vb.] romanın sonlarına doğru ensest kurbanı Gisella'nın acımasızca ölüme terk edilişi ve kızkardeşini kirleten Talino'yu adaletin elinden kaçıran ve bu trajediden kısa bir süre sonra köyde olağan çalışmaya devam etmek için emir veren baba Vinverra'nın ve diğer aile bireylerinin tepkileri ritüel bir karakter kazanır.
Kısacası ilkel ve arkaik bir insanlığın fotoğraflandığı bu roman okunmaya değer...
Her şey bir aşk ihanetiyle başlıyor. Sevdiği kadın tarafından aldatılan Octave, derin acılara boğuluyor ve unutabilmek için kendini gayri meşru hazların kollarına atıyor. Bu esnada yeni bir aşka tutuluyor ve bu tutku hastalıklı bir kıskançlığa dönüşüyor. Âşık olduğu ilk kadından ihanet darbesi yiyen Octave için artık sevmek, acı çekmek ve hepsinden önemlisi acı çektirmektir. Hayatına giren yeni kadına bu uğurda eziyet etmekten çekinmiyor ancak sonunda hayalkırıklığına uğrayan yine kendisi oluyor.
Kitap gayet sürükleyici ve çabuk bitiyor. Varsa yeni basım ve güncel çeviriden okunmasını öneririm.
Hayli eğlenceli kitap. Cümleler kısa ve öz. Çabucak bitiyor. Anlatıcı ana karakterin kendisi. Bu karakter, bir savaş gazisi. Yoksul ve yalnız. En büyük hayali, sevmek, sevilmek ve gerçek bir dost bulabilmek. Etrafında sadece tanıdıkları var. Kapı komşuları, kapıcılar, fahişeler, avareler vs.
Bunun için kâh Paris'in arka sokaklarında, kâh restoranlarda, kâh garlarda, kâh otel odalarında hatta randevuevlerinde karşılaşmadan karşılaşmaya sürükleniyor. Keza hikaye birbiriyle bağlantılı bu karşılaşmalardan oluşuyor.
Bana göre ana karakter tam bir edepsiz, asalak. [Örneğin kendisine iş veren bir sanayicinin kızını konservatuar çıkışı taciz ediyor ve sonunda aşağılanıp kovuluyor]. Toplum içerisinde karşılaşmanız hâlinde nefret edeceğiniz tiplerden.
Anlatıda sanat ve zengin camiasına ait figürlerle, aldatıcı ışıltılar saçan bu camia insanlarına dair ironik ifşalar da ilgi çekiyor.
Sonuç olarak sevimli bir kitap, sıkılmadan zevkle okunur.
Reklam