günaydın, tünaydın, iyi akşamlar veya iyi geceler…
kitabımızın finali beni aşırı korkutuyordu. herkes uzun uzun kötü yorumlar yaparken ben okumaya cesaret edemiyordum. ama arkadaşlar bence bu kitabın psikolojisinde manyak mutlu kunt okumayı beklemek bencillik. olabildikçe iyi bir finaldi benim için. karaca’nın psikolojisi için olan en iyi finaldir belki de. ve ben eminim ki beşinci kitap yazılsaydı manyak mutlu kunt okuyabilecektik. sadece final gerçekten çok kursağımızda kaldı.
spoiler!
finalde kuntun annesini görmemiz ve devamını okumamamız ne kadar mantıklı acaba? yazar hep böyle düşünmüş, etmiş, saygı duyuyorum ama gerçekten bir kitap daha yazılabilirmiş ya. ben sondan çok memnundum, ama aliye hanımın öylece kadraja girmesi ve orada kitabımızın final vermesi çok kötüydü. ayrıca kutulu set çıkacakmış, sizce de çok geç kalmadınız mı? seriyi seven herkes aldı okudu zaten, neden mesela mare’yi ilk baskıda kutulu set yapmadınız da tüm seriyi yapıyorsunuz? ona üzüldüm açıkçası, saçma da buldum.
genel olarak çok sevdiğim bir seriydi. kunt’u vidar olarak adlandırmamak için anlamaya çalıştım, karaca’ya kalbim çok sızladı, karam’a diyecek sözüm yok her ne kadar parçalansa da kız kardeşini ve annesini böylece bırakıp gitmemeliydi, melisa iyi biri değildi, beren mutlu sona hak ederek ulaştı, polat da aynı şekilde, efes’i kırsalar da efes çok güçlü birisi ama hep kanayan yaralarını şakalarıyla bantlamaya çalışarak mutlu görünmeye çalıştığı bir gerçek. esved her zaman iyi biriydi, esved’in üzerine çok gidildi hep, diğerlerine sözüm yok. bu kadro ana kadro diye bunlar hakkında konuştum.
seriyi bitirmek çok üzücüydü ama ben inanıyorum ki devamı yazılacak. beşinci kitap olmaz, novel olur. novel olmaz, özel bölüm olur, bir şeyler yapar yazar diye düşünüyorum.
benim için yeri