Hiçbir yere ait olmayanları çok iyi tanırım. Her yere aitmiş gibi davranırlar. Ama uyuyabilmek için yapmayacakları şey yoktur. Yalanlarını kendilerine unutturmak için...
Yаvаş sesle soyunurdu eski limаn üstünde
Ve hep аyа dönerdi evdekine küstüğünde
Benim gövdemdeki peki аteş mi logos mu?
Eteklerini kаldırаn poyrаz mı lodos mu?
Fаkаt o gece bаnа döndü yüzü аyа değil
Dedi ki bаşımın üstündeki yıldızlаrı sаy hаdi !
Ve yıldızlаr çırılçıplаk kаrşımdа
Artık bir gömlek bile sаtmаzlаr bаnа çаrşıdа
Yani hiçbir sayı tam değildir. Hepsi tama yaklaşır. Ama varamaz. Demektir ki, 1,999...9'u bize 2 diye yutturmaya çalışan bir dünyanın çocuklarıyız. Ve dünya da aslında tam gibi görünürken, aslında bir irrasyonellik harikası. İşte bunun için hayat yoktur. Olsa dahi o da irrasyonelliktir!
Geceleri Galata’da gülerken bacaklarımız uzamış alıştık artık ölüme
Diyeceğim şu İvan Milinski: ölüm için ayırdık geceleri gülerken
Galata’da
Bir şiir biliyorsun, ayakta bira içebilir
Bir şiir nerden baksan şairini seçebilir
...
Eğer gece yukarıdaki
yıldızlara bakarsanız…
bir gözleri açık uyuyan fillerin
ışıldayan gözlerini görürsünüz.
En iyisi bizi izlemeye devam edin.
Evim yandığından beri
ayı daha net görüyorum.
İçime düşen tüm cennetlere bakıyorum.
Ellerimle tuttuğum cennetler gördüm,
fakat bıraktım.
Tutamadığım sözler gördüm.
Azaltamadığım acılar…
İyileştiremediğim yaralar…
Dökemediğim gözyaşları…
Kederlenemediğim ölümler gördüm.
Karşılık veremediğim dualar…
Açmadığım kapılar…
Kapatmadığım kapılar…
ve yaşamadığım hayaller…
Kabul edemediğim,
bana sunulanların hepsini gördüm.
...