...
Ağlamakla yağmur arası ince çizgi görenler
Kör olmaktan büyük mutluluk var mıdır bu dönemde ?
Seni bir sonbahar ağacı gibi çıplak ve saf gören ben,
Zehrinde olurum, zevkinde, kölende
...
hayran hayran acıyor
gençliğime, halime
şu mavi gök, mavi deniz, uçan kuş
işe giden insanlar
ipimi çeken cellat.
seni de seviyorum
ipimi çeken cellat
biliyorum ekmeğin var
boynumdaki ilmikte.
Çiçeklerin üzerine düşen dehşet gölgesi algılanmadığı anda bahar dalı bile yalana dönüşür; "ne kadar hoş!" gibi masum bir ünlem bile mide bulandıracak kadar nahoş bir varoluşun mazereti olur. Artık güzellik ve avunu yoktur - korkunç olanı gören, ona dayanabilen ve olumsuzluğun avunusuz bilinci içinde yine de daha iyi bir dünya olasılığına bağlı kalan bakıştan başka.
Sevgileri yarınlara bıraktınız
Çekingen, tutuk, saygılı.
Bütün yakınlarınız
Sizi yanlış tanıdı.
Bitmeyen işler yüzünden
(Siz böyle olsun istemezdiniz.)
Bir bakış bile yeterken anlatmaya her şeyi
Kalbinizi dolduran duygular
Kalbinizde kaldı.
Siz geniş zamanlar umuyordunuz,
Çirkindi dar zamanlarda bir sevgiyi söylemek.
Yılların telaşlarda bu kadar çabuk
Geçeceği aklınıza gelmezdi.
Gizli bahçenizde
Açan çiçekler vardı,
Gecelerde ve yalnız.
Vermeye az buldunuz
Yahut vakit olmadı.