Kendinin temeline varan ve yaşamın bütün derinliğini tanıyan odur ki, bir gün her şeyi bırakmıştır ve her şey de onu bırakmıştır, her şey onun için batmıştır ve kendini sonsuzla baş başa görmüştür.
Bir şey beni bu kadim, sonsuz ve anlamdan azade serüvene zorluyor, felaketin kalbinde ben onu gelmeyen şey olarak aramaya, beklemeye devam ediyorken; o benim bekleyişimin sabrı.