Nom Perdu

Nom Perdu
@nomperdu
Much wisdom is such grief.
İzmir
Ankara, 8 Şubat
49 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Kara giysili hanımlar kemanlarını aldılar Sırtları aynaya dönük çalmak üzre En güzel günlerde olduğu gibi siliniyordu rüzgar Karanlık müziği daha iyi duymak üzre Neredeyse birden büyük bir unutuşa büründü Sustu keman kadınların kollarında Uyuyakalan çıplak bir çocuk gibi Ağaçların ortasında Hiçbir şey canlandırmamalı gibi görünüyordu Devinimsiz yayı, mermerden kemanı Ve bu derin uyku sırasında biri bana fısıldadı: “Yalnız siz yapabilirsiniz, gelin hemen." Çağrı- Jules Supervielle
Şiir
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Taraça ya da balkon, ayak bastım Her şeyin bilindiği tam yere, Uzun zaman bekledim, bedenimden utanarak Günlük güneşlikti ve yaklaşıyorduk. Evet, geceydi gelen kadın kılığında Titreyen, güneşte keklik gibi, Örtüsüne pek az sığan, içinde Yüreğinde bile başıboş dolaşan. İşaretler yaptığımda bakıyordu Başka yerleri görüyordu ancak. Kımıldamıyordum artık onu inandırmak için Ne ki sessizlik ulaşmıyordu kendisine. Mırıltıları gibi karanlık hareketleri Bir başka yere istiyorlardı beni. Sonsuza değin düşkırıklığına uğramış insan Adımıyla gidince güneş, uzaklaştı gece. Sokağın ucuna ekledi ateşli Başdönmesini, aralıklı biçimini. Her gece olduğu gibi yıldız yıldız ışıldadı Kimsenin görmediği gözleriyle
Şiir
Birden fazla canlı varlık sürüklerim kendimle birlikte. Soğuk mağaralarıma girecek olanlar Bir an için olsun çıkacaklarından eminler mi? Batan bir gemi gibi gecemde, üst üste yığarım Darmadağınık yolcularla denizcileri Ve kamaralarda söndürürüm ışıkları gözlere Dost edinirim büyük derinlikleri. Bir Şair- Jules Supervielle
Şiir
Bütün ömrünce Bir mumla Okumayı sevmişti Ve sık sık elini Geçiriyordu alevin üstünden Kendini inandırmak için Yaşadığına, Yaşadığına. Öldüğü günden beri Yanında yanık Bir mum bulunduruyor Ancak saklıyor ellerini. Alev Ucu- Jules Supervielle
Şiir
Bir sınıfta tam kırk çocuk dizili; Bir kara tahta, üstünde bir üçgen; Bir koca daire, sağır, çekingen; Merkezi güm güm eder davul gibi. Dilsiz, vatansız harfler küme küme. Bekleşir dururlar, azap içinde. Bir yamuğun yan kenarı tamtakır, Bir ses yükselir yükselir, alçalır. Azgın bir problem tutar yolunu, Döner döner ısırır kuyruğunu. Bir açının çeneleri gerilir; Kurt mudur, köpek mi, neyin nesidir? Ne kadar rakam varsa yeryüzünde Üşüşmüş, karınca gibi, tahtaya; Koşarlar bir yuvadan bir yuvaya, Fal taşına dönmüş gözler önünde. Matematik- Jules Supervielle
Şiir