S.
@norodivane
Otistik | Bipolar | DEHBli | Dingin ya da deli. Ama hep ben. Ruhumun ritminde yazıyorum.
Şu anda okuduğu kitaplar
Kıştan Deliliğe Giden Bir İnceleme
Bir ormanda kışın yaklaşmasıyla beraber canlıların adaptasyonlarını sezdiren bir kitap. Sezdiren diyorum çünkü bazı canlıların durumu yüzeysel anlatılmış. Kar ayakkabılı tavşan Çilek ilk kışını yaşacaktır. Kışın ne olduğunu bilmediğinden diğer canlıların kış hazırlıklarına şahit olunca ve o adaptasyonu yapmaya kalkıp da başarısız olunca (mesela sığırcıklar gibi sıcak bölgelere uçamaz) kışın korkulması gereken bir canavar olduğunu düşünür. Korkar, telaşlanır.
Daha evvel duymadığımız yahut detaylarına hakim olmadığımız kavramlar da bizlerde buna benzer duygular yaratmıyor mu?
Mesela bir süredir sosyal medyada dehb güzellemesi var. "Yüksek işlevli" otistikler açıkça durumunu yazıyor. Doktor tanısı olmamasına rağmen kısacık videolardan öğrendikleri ile kendisinin dehbli/ otizmli oldugunu iddia edenler var. [Birleşik Devletler'de öz tanı (self-diagnosed) kişiler epeyce olsa da ben bu iddiaları gerçekçi bulmuyorum.] Ancak psikiyatrik durumlar hâlâ öteki ve tehlikeli. Mesela bipolar duygulanım "bozukluğu"nu açıkça söyle[ye]meyenlerdenim. Çoğumuz özellikle medyadaki dışlayacı söylemler sebebiyle kimliğimiz bu bileşinini gizleme ihtiyacı duyuyor.
#autismpride #adhdpride etiketlerine #bipolarpride da yakında eklenecek gibi geliyor. Neyse. Fen Bilimleri dersi adaptasyon kavramından yola çıkıp yine nerelere geldim. Hahaha yaşasın nörofarklı zihnim!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Diğer kurbağalar vıraklayabiliyor, kuşlar cıvıldayabiliyor, çekirgeler cırlayabiliyor, ördekler vak vaklayabiliyordu. Göldeki herkesin kendi şarkısı vardı. Artık Sanço'nun da var!
Mario Levi'nin bir cümlesini hatırlattı bu kitap: Herkesin kendine göre anlatılan bir hikayesi var ve bir de anlatılmayan. Bu öykü vıraklayamayan bir kurbağanın önce mutsuzluk sonra kabullenişle devam eden farklılık deneyimini anlatıyor, tüm kurbağalar vıraklarken vıraklayamamak farklılığın kaynağı. Kendi sesini arayan, aramayı bırak yeniliğe açılan Sanço kendi sesimi arayıp duyuramaşımı anımsattı. Şimdi sesimin adını biliyorum: otistik, bipolar, dehbli.. Birkaç haftadır yasta idim. Benim kabullenişim Sanço'nunki gibi yeniliğe gülümsemek ve adım atmakla mümkün olmayacak gibi.. Nasıl olacak bilmiyorum. Yas ne zaman ve nasıl sona erecek, daha doğrusu sona erecek mi, fikrim yok.
Sebebim Var | peguenN'in sesiyle kitabımı kapatıyorum.
Kurbağa Sanço ve Neşeli OrkestrasıFreya Hartas · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202063 okunma
Kitabın fikrinden ve çizimlerinden hoşlandım. "Dünyayı okumanın ve onun güzelliklerini görmenin sonsuz yolu var ve matematik de bunlardan biri." ifadesi güzeldi. Ancak kurgusu zayıftı. Akıcı değildi. Yazar bir çocuk için anlamlı olmayacak kavramlar kullanmış: parabol, yörünge.
