Yaşam attığında seni hallaç pamuğu gibi ovanın düzünde
Acının yalnızlığın karşısında bir başına
Gecenin ekmeğin karşısında
Soğuk taşlara değer ölüler
Anarsın kendi kendini
(...)
O ellerin, o ayakların, o gözlerin kentin karanlıklarında şimdi
Hiç yaşamamışlar gibi
Ya da bir yabancı gibi geçen sokaktan
(...)
Özgürlüğün rüzgârı
Dutluklarda yalnız şarkısı umudun
Yüreğin aydınlanınca güneye doğru
(...)
Yağmurlar soğutunca yüzü
Boşalır bellek uzak bir hıçkırık gibi
Gül ve demir inince yere çaba inince
Yayılınca yüreğe kardeşlik ve sevgi
Yaşamayı savun savun kurtar insanı
Yani ben o zaman ilk kez izledim kendimi
Bir baharın bir bahar önceki hali
(...)
Saati geri kalmış insan portreleri
Bir aşkın bir aşk önceki hali
İçeride sönük ışıklar ve yılgınlık
Gerisi çıplak gecenin utanma vakti
Ne zaman unuttum, ne zaman ne hiçbir şey
Çünkü bir uddum vurdum duymaz muhibbi
Yaşarken bile özlenebilir her an