Dilara

Yaşam attığında seni hallaç pamuğu gibi ovanın düzünde Acının yalnızlığın karşısında bir başına Gecenin ekmeğin karşısında Soğuk taşlara değer ölüler Anarsın kendi kendini (...) O ellerin, o ayakların, o gözlerin kentin karanlıklarında şimdi Hiç yaşamamışlar gibi Ya da bir yabancı gibi geçen sokaktan (...) Özgürlüğün rüzgârı Dutluklarda yalnız şarkısı umudun Yüreğin aydınlanınca güneye doğru (...) Yağmurlar soğutunca yüzü Boşalır bellek uzak bir hıçkırık gibi Gül ve demir inince yere çaba inince Yayılınca yüreğe kardeşlik ve sevgi Yaşamayı savun savun kurtar insanı Anımsamıyor Hiç Kimse
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yani ben o zaman ilk kez izledim kendimi Bir baharın bir bahar önceki hali (...) Saati geri kalmış insan portreleri Bir aşkın bir aşk önceki hali İçeride sönük ışıklar ve yılgınlık Gerisi çıplak gecenin utanma vakti Ne zaman unuttum, ne zaman ne hiçbir şey Çünkü bir uddum vurdum duymaz muhibbi Yaşarken bile özlenebilir her an Ağzımda Laf Varken Konuşamıyorum
Günün katmanlarından damıttığı yalnızlık akşamı da getirir yedeğinde Çıplak Kalem