Dilara
@nothere
2845 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hiç gitmediğimiz yerlerde gün ağarıyor.
Ne tuhaf değil mi? Aynı gökyüzünün altında bambaşka sabahlara uyanıyor olmamız.
Bu kadar kalabalıkken nasıl oluyor da bu kadar yalnız hissediyoruz?
Dilara
İçimde basılmış, katılaşmış, keçeleşmiş, tozlanmış duruyor varlığın.
Boğazımda sıkışmış nefesler...
Aklımda tek bir soru...
Bu dünyanın, bu mavi yuvarlağın yüreği nerede atar?
Sen biliyor musun?
Reklam
İçinden geldiği gibi yaşamak -işgününde gezmeye çıkmak, ikinci bir kez âşık olmak, kadın olarak lokantada tek başına içki içmek- uygunsuz hareket demekti; insan 'içinden geldiği gibi bir şarkıya katılırdı olsa olsa, ya da birini dansa kaldırırdı.
Dilara
Kendi tarihiyle kendi duyguları tarafından kandırılmış insan zamanla, aslında evcil hayvanlara, özellikle de atlara yakıştırıldığı gibi 'yabanileşmeye' başlıyordu; çekingenleşiyor, ağzını hemen hiç açmıyor; ya da biraz kafayı üşütüyor, evlerde bağırıp duruyordu.
İşte o zaman söz konusu törelerin birer avutucu işlevi oluyordu. Avunç: o insana yönelip yanaşacağına kişi onun içinde kaybolup gidiyordu; sonunda, birey olarak hiç kimse olduğunu, en azından özel bir kimse olmadığını kabul ediyordu.
Hangi uzak derinlerde göklerde
Yandı senin ateşin gözlerinde?
O hangi kanatla yükselebilir?
Hangi elle ateşi kavrayabilir?
Ve hangi omuz ve hangi beceri
Bükebildi kalbinin kirişlerini?
Ve kalbin atmaya başladığında.
Dilara
Hangi ölümsüz el ya da göz, hangi,
Kurabilir o korkunç simetrini?
Kodum sıcak yuvalarda neyim varsa,
Seçtim yeniden dağları dağları.
Güneşin altın elleri değdiğinde,
Doğanın diri memeleri belirirler mavi mavi.
Yeniden çıkmalıyım o dağlara,
Dağlar demeliyim, Erciyeş benim dağım,
Karlı yatağımı doruğuna taşıyacağım.
Orada seveceğim bir kar güzelini,
Çiftleşmelerin en güzeli o dağ gecesinde.
İzoldedir o, Aslıdır o, aşkları dağlara boy veren
Öyle sevişiriz ki orada, buzullar yatağında,
Erimeye başlar güneşimizden kar defineleri.
Sen o zaman gör nasıl olur ırmak dediğin
Dilara
Yitirdinse gençliğini o dağa bak yeter,
Kar gezeneklerinden seni susatmaya iner,
Aşkların en güzeli,
Özgürlüğü sakladım sana o dağda,
İçtikçe serin suyundan dipdiri kesilirsin.
Yaşamaya susatan çeşmeyi sakladım o dağda,
Sana!
Yitirdiğinde umudunu gel bana,
Ölüm mü gözlüyor seni, bir yolun başında,
Gel bana, ölüm yok o dağlarda
Öyle baharlar yaşar ki,
Donmuş toprağın altında,
Dallar renk renk açar belki,
Gizli bir sabah vaktinde.
(...)
Asıl güzel yapan yeri,
İnsan izidir gönlüne.
Dilara
Bir sabah bakarsın güler,
Bahar yeliyle kapında.
Gel, uyandım, uyandım der