Dilara
@nothere
2846 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hayalleriyle baş başa kaldı mı, yaşantısı o kadar kalabalık, içi o kadar zengin, eğilimleri o derece değişik de, elle tutulur bir gerçekle karşılaştı mı, neden eli ayağı kesiliyor, damarlarından kanı çekiliyor? Gerçekler, hiçbir zaman, hayallerinin yüksekliğine ve canlılığına erişemiyor da ondan mı; yoksa hayalleri gerçekleşir gerçekleşmez bozuluyor, bayağılaşıyor, tutulacak tarafı kalmıyor da ondan mı? Nasıl etse de iç yaşantısının saflığını, akıllıca çapraşıklığını, tazeliğini ve mükemmelliğini bozmadan, gerçek hayata aktarabilse? Bunun bir yordamını bulması şart, yoksa hâli duman.
'394
Bıçağın Ucu
Bıçağın Ucu
Dilara
"-... yoksa hayalleriyle yaşayan bir ceset miyim? Ne kadar korkunç bir şey?"
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Aylar geçti o günden sonra
Şöyle böyle sessizce
Erik ağaçlarının hepsi kesildi.
Sorarsan, aşka ne oldu
Hatırlayamıyorum.
Ama bilirim ne düşündüğünü
Yüzünü unuttum gerçekten
Tek bildiğim, onu öptüğüm o an.
Dilara
"Öptüğümü de unuturdum
Olmasaydı o bulut
Anıyorum hâlâ ve hep anacağım
Bembeyaz ve yüksekte.
(...)
O bulut yalnızca bir dakika göründü
Başımı kaldırdığımda uçup gitmişti."
Kirlileri Yıkamak
bugün yenilgilerden söylemek istiyorum
bugün ayrılıklardan söylemek istiyorum
kan göllerinde boğulan yaldızlardan
büyüten durgunluklardan
bugün hep yarınlardan söylemek istiyorum
gülerken ağlamalardan
ozanca uyarmalardan söylemek istiyorum
bir kuş şakıyor ufkumda durmadan
hayır bir şeyler yapmalıyım
suları öyle değil de böyle
kapıları öyle değil de şöyle
ama mutlaka - ve anlıyorsunuz
çok ölürsünüz - çıkarın güneşe yorgun yanlarınızı
yıkayın kirlileri, çok ölürsünüz
Dilara
ey benim eli bayraklılarım
yeni gözlerim yeni kulaklarım yeni seslerim
ey benim ateş ağızlılarım
asın beni güneşe
kurtulun benden
yoksa
yoksa
çok ölürsünüz
Ölüm ara sıra yokluyor beni
Oturuyor geçip karşıma.
Daha, diyor, daha vaktin gelmedi
Sonra dönüp gidiyor başkasına.
Ama her zaman bu böyle olmaz
Çocuklar, ihtiyarlar, tazeler
Görüyorum gider, sıra sıra bekleşir
Hacıbayram önünde cenazeler.
Bir gün beni de alıp gidecek.
Ne işine yararım bilmem?
Tanrı katında utangaç beceriksiz,
Zayıfım cehenneme giremem.
Tanrı görünce beni, Azraile Kızacak:
-Niye getirdin bu çocuğu, diyecek
Daha gün görmemiş, cahil, habersiz,
Çok vakti varmış yaşayıp sevişecek.
Dilara
Akşamları seyretmeli gün batarken,
Pencereye vuran yağmuru geceleri;
Sırtüstü uzanıp kitap okumalı
Sağmalı ak koyunlar gibi düşünceleri.
Denize karşı durmalı mahzun,
Kır atlar üstünde kuş gibi uçmalı,
Kederlenirse, sevinirse
Keyfince kendinden geçmeli.
Kapım çalındıkça açıyorum,
Hayaller doluyor birer ikişer,
Bir sen gelmiyorsun, kayıp!
Bahçemdeki beyaz gül yeşer.
Dönüyorum, mahzun, kapayıp...
(...)
Rüyalarımda bile uzaktan seyreder,
Uğruna dövüşürken kaç kere öleyazdım.
Dilara
Yaşamayı severdik ikimiz de...
Ve sabaha kadar gür kemanlar
Durmadan çalardı içimizde.
(...)
Elişi kâğıtları gibidir eski bahçemiz.
Çeşidini gördüm güllerin, nergislerin,
Kokladım sabırsız düşüncesiz,
Bir seni bulamadım içinde sislerin
Dağ çeşmeleri gibi serin, tertemiz.