Tam kıvrılırken tren ormanla birlikte
Gölgesi düştü birden pencereye
Adamın yüzüne ağaçlar yansımıştı
Adamın yüzünden kırlangıçlar kalkmıştı
Kuşlar gittiğinde adam yaşlanmıştı
Onun yüzünden yazdım bu şiiri
Benim yüzümden terk etmesin kimse diye
Bu şehri
Sanki bir yüzyıl geçmiş ve yazmamışım
Aşk uykusuna yatmış uyanmamışım
Altı kırkbeş sularında yüzüyorum barda
Kaybedenler tribinde plase oynuyorum
Kaybedecek bir şey yok zaten aşktan başka
En doğal haliyle yabancılıktır votka limon soda
Az sonra çalacak, sözlerini şimdi yazdığım parça
Bir macera bende, bir mavera adam sende
Uyurken iç deniz, gizli bir dehlizde gibiyiz
(...)
Önce gözler, sonra dudaklarla tükeniriz
Bir de bakmışız aynı sahildeyiz
(...)
Yarın var bugün yokuz öyleyiz
Sesim sesini ararken değişir kimliğimiz
Nasıl tanırız tenlerimizi eskirken zaman
Zamanın yorumunu sadece biz biliriz