M. Akif
@nothingggg
956 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
-SON-Din
Peygamberler tarihi, günümüz tarihinden ayrılması mümkün olmayan, insanı doğru yola yönelten bir tarih bilgisidir. Bu tarihi bize Kur'an öğretmekte. Hz. Muhammed (s.a.s) de yorumlamaktadır. Bu özelliklere sahip bir tarih kültürü, insanın yaşam rehberidir. Bu nedenle her seviyedeki insan, -ister yöneten ister yönetilen olsun-, bu tarihi iyi bilmelidir ki Allah'tan başkasına kul olmasın! Çünkü kendilerine itaat edilen insanların çoğu, insanı yanlış yola götürür. Bu nedenle bizim rehberimiz başta Peygamberimiz olmak üzere tüm peygamberlerin gösterdiği yol olmalıdır.
Allah isterse, Hz. Dâvûd örneğinde olduğu gibi, kullukta dağları, kuşları bile mümine arkadaş yapar, cemaat yapar...
... Firavun, kavmini ezerek, onları köleleştirdi; onlar da çaresiz itaat ettiler. Demek ki, bir milet ezilip elinden şahsiyeti alınınca, o milletin direnci yok olur, haksızlıklara karşı başkaldımayı gerçekleştirmek bir yana, düşünemez bile. Dolayısıyla dünyanın şurasında, burasında bir millet eziliyor, hakları gasp ediliyorsa, o milletin kurtuluşu için yapılacak ilk şey, onu, kaybettiği şahsiyetine kavuşturmaktır. Çünkü haksızlıklara karşı ayaklanmanın potansiyeli, şahsiyettir! Şahsiyetini bulmamışların, ezilmekten, ona buna köle olmaktan başka hiçbir meziyetleri yoktur. İşte bu gibilerin, Diyojen'in yaptığı gibi, ellerine bir fener alıp kaybolmuş şahsiyetlerini aramaya çıkmaları gerekir.
... Tebliğ mücadelesinde, 'birileri dinlemiyor' diye, tebliği ve mücadeleyi bırakıp gitmek yoktur. Hz. Yunus, tebliğde sebat etmeyip, tebliğin muhatabı olan kavmini terk edince, Allah onu bir balığın içine atarak cezalandırdı. İşte bunun içindir ki, tebliğcilerin sabırlı olmaları, canları tehlikede olmadığı sürece tebliğ mahallini terk etmemeleri gerekir:
Allah hâlisane olarak tövbe edenlerin tövbelerini kabul eder. Allah, Kendisine inanıp kulluk eden toplumları, Yunus'un kavmine yaptığı gibi, esenliğe çıkarır.
Kur'an, Hz. İbrahim ile ilgili ilk bilgileri şöyle veriyor:
"Gecenin karanlığı onu kaplayınca bir yıldız gördü; "bu benim Rabbimdir" dedi. Yıldız batınca, "batanları sevmem" dedi. Ayı doğarken görünce, "bu benim Rabbimdir" dedi. O da batınca. "Rabbim bana doğru yolu göstermezse ben sapık kavimlerden olurum" dedi. Güneşi doğarken görünce de, "bu benim Rabbimdir! Çünkü bu daha büyüktür!" dedi. O da batınca, "ey kavmim! Ben sizin şirk koştuklarınızdan uzağım!"'dedi. Ben hanîf olarak yüzümü, gökleri ve yeri Yaratan'a çevirdim ve ben müşriklerden değilim!"