"Tanrı iyidir ve yarattıklarından çok daha değerlidir.Tanrı iyi olduğu için varlıklar yarattı ve onları nasıl da çevreliyor ve kaplıyor.(...) Tanrı iyi şeyler yarattığına göre kötü nereden geliyor? Zavallı yüreğimden böyle düşünceler geçiyordu, ayrıca ölüm korkusunun ve gerçeği boşuna aramış olmanın getirdiği kaygılar yüreğimi tedirgin ediyordu.(....) Kötünün ne olduğunu aradım ve onun bir töz olmadığını keşfettim. Kötülük; yüce tözden yani Tanrı'yı senden yüz çevirten, bu içten zenginlikleri reddeden, daha aşağı seviyedeki şeylere dönerek dışarıda gururla şişinen bir iradenin ahlak bozukluğudur." 
Augustinus
Augustinus
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
cahil bir toplum, özgür bırakılıp kendine seçim hakkı verilse dahi, hiçbir zaman özgür bir seçim yapamaz. Sadece seçim yaptığını zanneder. Cahil toplumla seçim yapmak, okuma yazma bilmeyen birine hangi kitabı okuyacağını sormak kadar ahmaklıktır !! Böyle bir seçimle iktidara gelenler, düzenledikleri tiyatro ile halkın egemenliğini çalan zalim ve madrabaz hainlerdir...
Acı da hazdır, lanet bir kutsama, gece de güneştir. Gidin ya da öğrenin: bilge de delidir. Hazzı hiç kabul ettiğiniz oldu mu? Ah dostlarım, böylece bütün acıları da kabul etmiş oldunuz. Her şey birbirine bağlı, birbirine kenetli, birbirine âşık, hiç bir defa, iki defa istediniz mi... Hiç şu şekilde konuştunuz mu? ‘Hoşuma gidiyorsun mutluluk! Sus! Bir dakika!’ O zaman her şeyin tekrar etmesini isterseniz! Her şey yeniden, her şey sonsuz, her şey zincirli, bağlı, âşık, ah siz dünyayı severdiniz. Siz sonsuzlar, bunu sonsuz ve sürekli olarak seviniz. Acıya da deyiniz ki: Zeval bul, fakat yine gel. Çünkü bütün hazlar sonsuzluğu ister!
Sayfa 347
Gerçekten de kötülükleriniz değil, birçok iyiliğiniz bana bulantı veriyor.Ah sizin de bu solgun suçlu gibi bir deliliğiniz olsa da o yüzden boş yere harcansanız.İsterdim ki vahşetiniz gerçek bağlılık veya adalet olsun.Halbuki sizin erdeminiz sadece uzun yaşamak ve acınacak bir rahata kavuşmak içindir.Ben, nehir kıyısında bir parmaklığım.Tutunabilen bana tutunsun. Ama ben sizin topal değneğiniz değilim.Böyle buyurdu Zerdüşt.
Sayfa 40
Şimdi Tanrı'yı seviyorum. İnsanları sevmiyorum. Benim için çok kusurlu şeydir insanlar. Öldürür beni insanlara olan bu sevgi.
Sayfa 10