İkonik Paylaşımlar
@novaastro
548 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Cinsellik, insanların uğruna kariyerlerini yaktığı, yalanlar söylediği, gecenin bir yarısı gururlarını ayaklar altına aldığı ve en mantıklı olduğu anlarda bile insanları saniyeler içinde iradesiz aptallara çeviren biyolojik tuzaktır.
Reklam
Birini saplantılı bir şekilde düşünmek sadece duygusal bir zayıflık değildir. Bu kendi varoluş amacına karşı işlenmiş bir cinayettir.
Umut bir ağrı kesici değil, yaranın iyileşmesini engelleyen ve bilinci uyuşturan bir zehirdir. Umut ettikçe zihnin şimdiki zamanın gerçekliğinden kopup tamamen kendi kurgun olan hayali bir geleceğe demir atar ve o gelecek asla beklediğin gibi gelmediğinde her defasında yeniden çok daha sert bir şekilde parçalanırsın.
Sigmund Freud, bir babanın “tehdit” olması gerektiğini, arkadaş değil, aksi takdirde oğlunun asla tam anlamıyla bir erkek olamayacağını düşünüyordu.
Bir çocuk, annenin dünyasına doğar; sıcaklığı, affediciliği ve güvenliğiyle. Ama olgunluğu ancak baba sınırlar, hiyerarşi ve direnç koyduğunda başlar.
Freud buna “Babanın Yasası” adını verdi. Şiddet değil, duygu altında yıkılmayan bir otorite.
Bir baba çok erken arkadaş olduğunda, çocuk asla çocukluktan çıkmaz. Tarihsel olarak, erginlenme anneden ayrılmak, korku, disiplin ve hatta acı anlamına gelirdi. Baba, tehlike, sorumluluk ve yeterlilik yolunda rehberdi.
Bugün, o rol sınırsız teselli ve empatiye dönüşüyor. Sonuç her yerde görülüyor: Konfora bağımlı yetişkin erkekler, eleştirilerden korkan, riskten kaçınan ve onay arayanlardır.
Bir babayla arkadaşlık mümkün, ama ancak güç gösterildikten sonra, öncesinde değil. O zamana dek, sertlik zulüm değil. Hazırlıktır. Dünya pazarlık etmez. Bir baba, oğlunun o gerçeğe dayanabileceğini güvence altına almak için var oldu.