Yoksullukta bir yalnızlık vardır, ama her nesneye değerini veren bir yalnızlık. Zenginliğin belirli bir noktasında, gökyüzü de, yıldızlarla dolu gece de doğal varlıklar gibi görünür.
ergenlik unforgiven
gençlik unforgiven II
olgunluk unforgiven III sevmek ile eşleşir muhtemelen.
“how can i be lost
if i've got nowhere to go?”
open.spotify.com/track/0qbV4e18l...
(…) yarın her şey değişecek, yarın. Birdenbire anlar ki yarın da böyle olacaktır, öbür gün de, tüm öteki günler de. Ve bu çaresiz buluş ezer onu. İşte böyle düşünce öldürür insanı. Bunlara katlanamadığı için öldürür insan kendini ya da gençse, tümceler kurar.