Sevmenin, gerçek sevmenin güçlüğünü ve bu güçlüğün doyumsuz güzelliğini biliyorum artık. Öpmek, sarılmak, yatmak... Sonra? Önemli olan bu sonra kelimesinden sonraki boşluğu tanımak, onu doldurabilmenin coşkusunu yaşamak. Aşk dediğimiz, sonsuz bir büyünün ortasında sıkıştırılmış küçücük bir olay belki.
Dünyadan özümlediğim sevinç, mutluluk kırıntılarını dile getirmek istiyorum. Ama sadece istiyorum, hepsi bu kadar. Çünkü üstünde ayak seslerimi gezdirdiğim –daha doğrusu sürüklediğim– bu dünyada, gerçek bir güzellik, gerçek bir mutluluk kolayca ele vermiyor kendini.