berna noviç
@noviics
Kendi çapında okur-yazar-düşünür
Biraz ressam , acemi filozof , bolca laborant ama hep şiir sever!
Bir de unutmadan ; yarı sarhoş , tam aşık
Haydi birlikte keşfedelim farklı dünyaları ..
Laborant
Lisans
İstanbul
İstanbul, 2 Ağustos
158 okur puanı
Nisan 2017 tarihinde katıldı
Cogito Ergo Sum
Düşünüyorum öyleyse varım :) cümlesinin mucidi Descartes bize başarıya giden yollarda bulduğu yöntemleri anlatıyor.
Ben Descartes'i yalan degil bayagi bayagi kendime benzetiyorum. Çünkü o kendini seviyor , kendini üstün görmüyor. En önemlisi de kendini yanlışlarıyla da seviyor. Polyannacılık oynamıyor.Zihninin başka zihinlerden yetkin olmadığını düşünüyor fakat gençliğinden beri kendisini bir takım kurallara ve belirlemelere ulaştıran bazı yollar bulduğu için şanslı olduğunu söylüyor. Kitap işte bu yolları izleyerek oluşturduğu yöntem hakkında bize bilgi veriyor. Descartes bu yöntemin kendisini başarıya ulaştırdığını söylüyor.
Bölümlerin her biri farklı dönemde yazılmıştır ve bölümler birbirinin devamı değildir o yuzden okurken bir bütünlük aramamanızı tavsiye ederim.Bu arada kitap altına düşülen dipnotlardan epey rahatsız oldum. O kadar uzun bir şekilde uzatılmış ki okurken bir çok kez başını kaçırdım. Umarım hepimiz Descartes kadar yüce bir bilgeliğe erişebiliriz. Keyifli okumalar :)
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bu kitabı siz de benim gibi bir çok yerde görüp merak etmişsinizdir. Merak etmekten daha fazlasını yapmaya karar verdiğimde şu kötü huyumdan dolayı okuyamamıştım. Nedendir bilinmez herkesin beğendiği şeyleri okumama gibi enteresan ve saçma bir huya sahibim. Bu duyguyu yendim ve kendimi kitabın akışına bıraktım,iyi ki de bırakmışım.Çünkü kitap öyle ben ki ...
Hayatımda hep anlaşılmadım,bunun sorununu epeydir yaşadım , yaşıyorum. Hikayemizin ana karakteri Raif bey de öyle, benim gibi bu sorundan muzdarip. Dünya iyi kalpli ve ince ruhlar için bir zindan bence. Kimse kimseyi tanımıyor ve anlamıyor sadece tanıdığını ve anladığını sanıyor.Ve insanlar artık ruha değil görünüşe bakıyor.Bu yüzden midir bilinmez ama Raif bey'i de kimse tanımak istememiş.O da bir başkasının ilgi alanına girmemeye gayret etmiş, saklamış sahip olduğu değerli şeyleri en ücra köşelere bir kadının gelmesini beklemiş. Kadın gelmiş, hikaye başlamış.O hikayeyi size ben anlatmayayım,hadi kalkın okuyun. Bende şu aşağıya bir yerlere kendimi gördüğüm bir alıntı bırakayım. İyi okumalar güzel okurlar :)
“Berlin'de yalnızsınız değil mi?" dedi.
"Ne gibi?"
"Yani... Yalnız işte... Kimsesiz... Ruhen yalnız... Nasıl söyleyeyim... öyle bir haliniz var ki..."
"Anlıyorum, anlıyorum... Tamamen yalnızım... Ama Berlin'de değil... bütün dünyada yalnızım... küçükten beri..."
"Ben de yalnızım..." dedi. Bu sefer benim ellerimi kendi avuçlarının içine alarak: "boğulacak kadar yalnızım..." diye devam etti, "hasta bir köpek kadar yalnız..."
"Uçsuz bucaksız bir evrenin ortasında, tek bir noktaya sıkışıp kalmışken , değil kral olmak , etrafımı saran her şeyin kölesi olan ben , kendimi aramakla işe başlıyorum." diyerek kitabı yazmaya başlamış Voltaire.
Voltaire diğer felsefeciler gibi değildir, o inançlı , iyimser ve neşe doludur. Kitapta da bir çok yerde böyle olduğunu göreceksiniz. Dil olarak akıcı bir dili var ,kendini okutuyor. Zaten düşünceleri öyle benziyor ki bizimkilere. Kitap okur gibi değil de sanki onunla bir konu hakkında tartışıyormuş gibi geçiyor zaman.
Voltaire her zaman oldugu gibi burada da kendini arıyor. "Hiçbir şey bilmeyen bir adamın soruları" gündemiyle başlıyor kitaba. Ve sorularıyla ilerliyor. Keyifli bir kitap olmasına rağmen yayınevinin dipnotları arka sayfalara sıkıştırma çabasıyla ortaya çıkan bir saçmalık var. Orada biraz zorlanabilirsiniz. Çünkü her dipnot kitabın sonuna gizlenmiş. Bu bazen okurken algıyı azaltıyor. Bu yüzden size tavsiyem dipnot gördüğünüz zaman arka sayfaları karıştırın. Iyi okumalar :)
Bazen aradığımız hazine başından beri yanı başımızdadır. Ama onu keşfedebilmek ancak uzun bir yolculuğun sonunda mümkün olabilir.Emek vermek gerekir. Sanırım simyacı bizlere fikirlerimizi nasıl altına çevirebileceğimizi anlatan tek kitap :)
Paulo Coelho 1987 de sadece 2 hafta da yazıyor bu kitabı.Bunu da "ruhumda zaten yazılı olduğu icin bu kadar kısa sürede yazıya geçirmeyi başardım" diye açıklamış.
Kitabın konusu yüreğinin sesini dinleyerek gezgin olmak isteyen ve dünyanın farklı yerlerinde yaşarsa mutlu olabileceğine inanan Santiago’nun gördüğü bir rüya ve babasının da telkinleri ile İspanya’dan kalkıp Mısır Piramitlerinin eteklerinde olduğuna inandığı hazinesini aramaya gitmesidir. Endülüslü çobanın çıktığı bu yolculuk fiziki âlemde Mısırdaki Piramitlere doğru, içsel âlemde ise kendini ve mutluluğu arayıp bulmak şeklinde olmaktadır.Santiago’nun bu yolculuğu İslam tasavvufundan izler taşıyan felsefi bir yolculuğa da dönüşmektedir.
Bugune kadar bu kitabı okumadıysanız hemen şimdi başlayın,evet evet durmayın şimdi başlayın
ECCO HOMO İşte insan anlamına gelir. Bu iki kelime İsa çarmıha gerilmeden önce (işkence edilmiş) Pilatus tarafından kalabalığa karşı söylenmiştir.Kitapta aslında insanlığın şu ana kadar erdemli dediği insan tipinin tam da karşıtı olduğunu ve bu yazının asıl amacının da sadece bu karşıtlığı ortaya koymak olduğunu belirtirken Nietzsche'nin otobiyografisinden de söz ediliyor. Zaten kitabı da zihinsel hastalığının zirve yapmasından 1 hafta önce yazılıyor.
Kitabın içindekiler kısmını açtığınızda Nietzsche kullandığı başlıklar yüzünden sizlere ego babası olarak görünebilir(örn;neden böyle bilgeyim,niçin böyle akıllıyım,niçin böyle iyi kitaplar yazıyorum) Ama kendinizi kitabın akışına bırakın bunları dert etmeyin.Nietzsche hep tartıştığınız ama kopamadıgınız sevgiliniz gibidir. Felsefenin babalarından olduğu için onu yok saymak , egoist deyip kenara atmak olmaz. Ve onu anlayabilen çok az kişi vardır. Umarım onu anlayabilirsiniz :)
Ecce Homo
Ecce Homo