bayadır bu kitabı okuyucam diyordum ve sonunda okudum. çok samimi, sıkmadan, hayatından kesitleri, geçen kadınları, ailesini, duygularını, korkularını anlatmış. egoine onun bedenini incelemiş, otopsilemiş; o ise kendi hayatını, kendi iç dünyasını otopsileyip incelemiş gayet hoştu. karısı sylvie'nin fedakarlıklarına fournier'in çok da karşılık vermemesi, fournier'in meşrepliği bi tık üzdü beni o kadar.