“Breuer, hakikat ve seçimler hakkındaki bu soyut düzlemde Nietzsche’nin oldukça ikna edici ve bitmek tükenmek bilmez bir söylem oluşturabildiğini anlamıştı;onu daha somut konuşturmaya zorlaması gerektiğini görerek, “Ya bu sabahki hastam? Onun seçenekleri nedir?Belkide seçimi Tanrıya güven duymaktır!” dedi.
“Bu insana göre bir seçim değildir.Bu insanca bir çözüm değil,kendi dışındaki bir yanılsamaya tutunmaktır.Böyle bir seçim,başka bir şeyi , doğaüstü bir şeyi seçmek, insanı daima güçsüz kılar. Daima onu olduğundan daha fazla küçültür. Ben bizi olduğumuzdan daha yüce yapacak şeyleri severim!”