Ayşenur
@nraise
Rabbin'in ilk emrini yerine getirmeye çalışan bir kul...
17 okur puanı
Ekim 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Yasin Sûresini Bir de Bu Şekilde Okuyun !!Tefsir
Bir yer şöyle bir söz duymuştum. Biz Kur'an'ı okumayı öğrendiğimizden beri yaşamayı unuttuk. Gerçektende öyle. Mesela Yasin suresi çoğu kişinin neredeyse ezberindedir, o kadar çok okumuştur yani. Kendimden biliyorum.
Ne okuduk peki, neyi okuduk? Biliyor muyuz? Bahsettiğim şey mealcilik değil. Okumak, anlamak ve hayata taşımaktan bahsediyorum.
'Meal nasıl okunmalıdır?' sorusunun cevabı bu kitapta saklı. Yasin Pişkin, sûrenin her ayetini tek tek ele alırken aynı zamanda diğer sûrelerden aldığı ayetlerle de bir bütün olarak değerlendirmiş. Tefsir de bu demek gerçi ama neyse ben kitabı beğendim çok beğendim.
Kitabın tek dezantaji yazarın bir çok yerde tekrara düşmüş olması. Öyleydi ama bu beni o kadar da çok rahatsız etmedi. Pekiştirmek olarak düşündüm geçtim. Şunu da söylemek gerekir ki ağır kitaplar okumaya alışık birisi için basit gelebilir..
Uzun lafın kısası; Kur'an'ı hem okuyup hem yaşamak isteyenler için bu kitap mükemmel bir başlangıç olacaktır.
Kur'an'ın Kalbine Yolculuk
Hayatım, benim en büyük hediyem.İnsan ve Hayat
Gerçekdışı olaylar her zaman ilgimi, dikkatimi çekmiştir. Bu kitapta da aynısı oldu. Yazarın kurduğu ütopya olağanüstü.
Okurken sayfaları nasıl çevirdiğimi dahi hatırlamıyorum. Sürükleyici, akıcı ve oldukça içimizden -bizden- bir kitap.
Çoğumuzun yaşamış olduğu 'pişmanlık' kavramını ele alınmış Matt Haig. Ve de hayatta aramış olduğunuz 'sürekli mutlu olma' isteğini.
Kitapta Nora pişman olmayacağı, hep mutlu olacağı bir hayat arıyor.
Kitap sizi birçok düşünceye sürüklüyor:
Hayallerim gerçekten benim hayallerim mi? Yoksa annemin, babamın beklentilerini mi kendime hedef belirlemişim?
Pişmanlıklarım geleceğim için birer engel mi basamak mı?
.
.
Nora'nın yaşadıklarından çıkardığı sonuç benim düşüncemle pek örtüşmesede ben okurken çok keyif aldım.
Yaşamış olduğumuz BU hayat bize verilmiş en büyük hediye. Her anını en güzel şekilde değerlendirmeniz dileklerimle..
Tek kelime ile muhteşemdi. O kadar çok kendine bağladı ki beni, bitmesini istemediğim için okumadığım zamanlar bile oldu.
'Barış' isimli bir tiyatro ile işgal altında alınmış bir yerde geçiyor kitap. Sayfaları çevirdikçe ne kadar az şükrettiğimizi düşündüm. Günde beş defa duyduğumuz o ezan için mesela ne kadar şükrediyoruz.
Rosav çörekleri.. Her yiyenin tekrar yemek istediği sarhoş eden o çörekler. Gerçekten gelmiş gibi...
Leyla..
Tek başına gözünü bile kırpmadan her daim harbe hazır güzel kızım benim.
Yaptığı kurabiyeleri tadabilmeyi çok isterdim.
Her sayfayı dolu dolu yaşadım. Yeri geldi kitabı kapatıp kalbimin sakinleşmesine zaman tanıdım. Leyla'nın kalbi neyse benim ki de oydu. Yeri geldi göz yaşlarıma izin verdim. En çok da o ezan sahnesi..
Yüzbaşı..
Onun hakkında ne desem eksik kalacağına eminim. Ama hiçbir şey demeden de edemeyeceğim.
Fiziki olarak küçük ama anlamı büyük olan o selamı..
Sürekli tezgâhtaki eşyaları düzeltmesi..
O dalıp dalıp gitmeleri..
O nasıl bir sevda..
O nasıl bir zariflik..
Merve Özcan
